Մշակույթ խորագրի արխիվներ

Գինու և մշակույթի փառատոն

Բարև, ընկե՛ր, ես Լուսինեն եմ, եկել եմ պատմելու փառատոների մասին: Փառատոներ շա՞տ ես սիրում, մասնակցո՞ւմ ես, գիտե՞ս՝ ինչ է նշանակում փառատոնը: Արի պարզենք միասին:

Փառատոնը հասարակական, ժողովրդական հանդես է, որի ժամանակ ցուցադրվում են արվեստի որևէ տեսակի ստեղծագործություններ: Մենք ապրում ենք 21-րդ դարում, դե գիտես, որ 21-րդ դարում էլ ամեն րոպե արվեստի մի ստեղծագործություն է ի հայտ գալիս, այդ ստեղծագործություններն էլ ցուցադրվում են ժողովրդին:

Սեպտեմբերի 2-ին Աշտարակ քաղաքում տեղի ունեցավ գինու և մշակույթի փառատոնը: Փառատոնին ներկայացվեցին Ոսկեվազի «Արմաս» տեսակի գինին, քաղցրավենիք, մրգեր: Այս ամենին մասնակցություն ունեցան օտարերկրացիներ, նրանց էլ շատ դուր եկավ Հայաստանի համն ու հոտը:

Փառատոնի ժամանակ պարեցին Աշտարակի Հայորդաց տան պարի խումբը, Սասունիկի պարի խումբը: Իսկ երգիչներից եկել էր Ավո Ադամյանը: Փառատոնը կազմակերպել էին Հայաստանի երիտասարդական հիմնադրամը և Աշտարակի քաղաքապետարանը:

vrezh sargsyan

Հայկական թատրոնները վերադառնում են արձակուրդից: Բացվում է նոր թատերաշրջանը

Հայաստանում անցած տարի թատերական աշխարհում բազում դրական իրադարձություններ տեղի ունեցան: Երևանի Սոս Սարգսյանի անվան Համազգային թատրոնը վերադարձավ Ուկրաինայի Խարկով քաղաքից, որտեղ «Լյուբ Օֆֆ» ներկայացմամբ հանդես եկան կարևոր փառատոնում, իսկ ներկայացման ռեժիսոր Նարինե Գրիգորյանը և դերասան Արման Նավասարդյանը իրենց հետ տուն բերեցին լավագույնի կոչումն ու հանդիսատեսի սերն ու հիացմունքը։ Համազգային թատրոնից այս տարի կան մեծ սպասելիքներ, քանի որ երևանյան շատ թատրոններում արդեն թատերական ներկայացումների մակարդակը փոխվել է՝ դառնալով շոուների հարթակ: Արդեն պարզ զգացվում է, որ շատ թատրոններում թատերական ներկայացումներին փոխարինում են շոուները, իսկ Համազգային թատրոնը ինքնատիպ է հենց նրանով, որ այնտեղ թատերական ներկայացումները շարունակում են հիացնել ու զարմացնել հանդիսատեսին: Համազգային թատրոնը իր ձեռքբերումներից հետո պարտավորվում է ավելացնել նոր ներկայացումների, այսպես ասած, առաջնախաղերի քանակը, քանի որ Երևանում կա մարդկանց մեծ զանգված, որը նախընտրում է հենց Համազգային թատրոն գնալ։

Հաջորդ թատրոնը, որը շատերին ստիպեց իր մասին խոսել, Գյումրու Վարդան Աճեմյանի անվան պետական դրամատիկական թատրոնն է: Այս թատրոնն արդեն մեկ տարի է, ինչ ապահովում է նոր ներկայացումներ և ունենում է լեփ-լեցուն դահլիճներ: Գյումրու թատրոնը սպասարկում է 10 000-ից ավելի հանդիսատեսի, և այս առումով գերազանցում է Հայաստանի բոլոր թատրոններին: Գյումրու թատրոնի ինքնատիպությունը հայապահպան գաղափարախոսությունն է։ Ի տարբերություն շատ թատրոնների, այստեղ հայ դրամատուրգիան ունի իր անփոխարինելի տեղը և գերակշռում է արտասահմանյան ներկայացումների նկատմամբ։ «Արշիլ Գորկի», «Բումերանգ», «Երկնքից երեք աթոռ ընկավ», «Ինչու էսպես չարացանք», «Մեսրոպ Մաշտոց», «Շողոքորթը», «Չար ոգի» և «Հարսանիք թիկունքում» ներկայացումներով Գյումրու թատրոնը հյուրախաղերով հանդես եկավ Հայաստանի տարբեր հատվածներում, ընդ որում «Հարսանիք թիկունքում» ներկայացման տոմսերը սպառվում էին ֆանտաստիկ արագությամբ և՛ Գյումրիում, և՛ Երևանում, և՛ այլ բնակավայրերում։ Գյումրու թատրոնը ունի խնդիր՝ միշտ գոհացնել իր հանդիսատեսին, և հետաքրքիր է ամեն անգամ տեսնել, թե ինչ նորամուծությամբ հանդես կգա այն:

Իսկ մնացած թատրոններն արդեն պիտի սկսեն իրենց բնականոն աշխատանքը, որ կարողանան ունենալ այն ձեռքբերումները, որոնք ունեցան վերոնշյալ երկու թատրոնները։ Սպասենք նոր առաջնախաղերի, ներկայացումների: Երիտասարդ նոր դերասանների թատերական եռուզեռը սկսված է:

Արա Գյուլերը Եղեգնաձորում

Լուսանկարը՝ Մարի Բաղդասարյանի

Լուսանկարը՝ Մարի Բաղդասարյանի

Հայազգի աշխարհահռչակ լուսանկարիչ Արա Գյուլերը ծնվել է 1928 թվականի օգոստոսի 16-ին Ստամբուլում: Նա այն եզակի լուսանկարիչներից է, որի նկարները 1960-ականներից սկսած տպագրվել են նշանավոր հեղինակների գրքերում և ցուցադրվել են աշխարհի տարբեր երկրներում: 1968 թվականին Արա Գյուլերի աշխատանքները ներկայացվել են Նյու Յորքի ժամանակակից արվեստի թանգարանում: Նա նկարել է այնպիսի ճանաչված մարդկանց, ինչպիսիք են նկարիչներ Սալվադոր Դալին, Մարկ Շագալը, Պաբլո Պիկասոն, կինոռեժիսոր Ալֆրեդ Հիչքոքը և շատ ուրիշներ: Գյուլերի աշխատանքները գտնվում են աշխարհի տարբեր թանգարաններում:

Լուսանկարը՝ Մարի Բաղդասարյանի

Լուսանկարը՝ Մարի Բաղդասարյանի

Եղեգնաձորի պատկերասրահում Գյուլերի 90-ամյա հոբելյանին նվիրված ցուցադրություն էր կազմակերպված: Ցուցադրված էր Գյուլերի` հանրությանը հայտնի լուսանկարների շարքը, որը կրում էր «Ակնթարթից դեպի հավերժություն» խորագիրը: Այդ լուսանկարները նա արել է իր կյանքի տարբեր տարիներին: Ապրելով Ստամբուլում` Արա Գյուլերը կարողացել է ստեղծագործել և ունենալ այնպիսի ստեղծագործություններ, որոնցով մենք այսօր կարող ենք հիանալ: Գյուլերը նկարել և հանրությանն է ներկայացրել այն գեղեցիկը, որը հաճախ կարող է վրիպել մեր աչքից:

Լուսանկարը՝ Մարի Բաղդասարյանի

Լուսանկարը՝ Մարի Բաղդասարյանի

Ցուցահանդեսի առաջին ներկաները Եղեգնաձորի երկրագիտական թանգարանի աշխատակիցներն էին, որոնք մեծ հետաքրքրությամբ զննում էին Գյուլերի աշխատանքները: Այնուհետև պատկերասրահը լցվեց տարբեր մասնագիտության, բնավորության տեր մարդկանցով: Ոմանք խորասուզվում էին նկարների մեջ ու անթարթ աչքերով նայում էին, ոմանք քննարկում էին և ուրախանում, որ Եղեգնաձորում այդպիսի աշխարհահռչակ լուսանկարչի աշխատանքներն են ցուցադրվում:
Ցուցահանդեսի ընթացքում շատերն իրենց սրտի խոսքն ասացին, և նրանցից մեկը Վայոց Ձորի մարզի լուսանկարիչ Էդուարդ Բագրատունին էր:

-Ես 1970 թվականից լուսանկարում եմ, և երազանքներիցս մեկը այս տարիների ընթացքում կատարվեց: Կուզեի նաև Մալաք Քարշին տեսնել, որովհետև ոչ մի ուրիշ նկարիչ, լուսանկարիչ այնպես չի բացահայտել Ստամբուլի դեմքը, ինչպես այդ երկու հայազգի նկարիչները: Մի օր բացեցի մի ամսագիր, տեսա Քարշի լուսանկարը, հետո` Գյուլերի և սկսեցի երազել: Մալաք Քարշին Եղեգնաձորում տեսնել չկարողացա, բայց այսօր կատարվեց մյուս երազանքս` տեսա Արա Գյուլերի լուսանկարների ցուցադրությունը Եղեգնաձորում:
Այստեղ ցուցադրված են այնպիսի լուսանկարներ, որոնց քննադատության մասին խոսք գնալ չի կարող, դա արվեստ է և վերջ:

Լուսանկարը՝ Մարի Բաղդասարյանի

Լուսանկարը՝ Մարի Բաղդասարյանի

Իսկ ավարտին Գյուլերի նկարով փոքրիկ գրքույկներ ստացան ցուցադրության բոլոր ներկաները: Գրքույկի շապիկին Գյուլերի և նրա մի քանի աշխատանքների նկարներն էին: Բացելով գրքույկը` մարդիկ ծանոթանում էին Արա Գյուլերի կենսագրությանը:

Նաև ուզում եմ ասել, որ ցուցադրությունը դեռևս բաց է բոլոր հետաքրքրված անձանց համար: Եթե սիրում ես լուսանկարել, հետաքրքրված ես լուսանկարչությամբ, բաց մի թող առիթը տեսնելու հանրահռչակ լուսանկարչի ստեղծագործությունները:

Քանդակի սիմպոզիում. «Մեր պապերի սխրանքը»

Մայիսի 2-ին Ապարան քաղաքում մեկնարկեց քանդակագործության առաջին միջազգային սիմպոզիումը՝ «Մեր պապերի սխրանքը» խորագրով, որը համընկավ հայ ժողովրդի համար շատ կարևոր իրադարձության՝ «Թավշյա հեղափոխության» հետ: Սիմպոզիումի հրապարակը, որ գտնվում է Վերածնունդ հուշահամալիրի տարածքում, կարծես ազդարարեց հայ ժողովրդի վերածնունդը:
Լուսնկարը՝ Հեղինե Ենոքյանի

Լուսնկարը՝ Հեղինե Ենոքյանի

13 քանդակագործներ Հայաստանից, Արցախից, Իտալիայից, Ճապոնիայից, Բելգիայից, Բելառուսից և Հնդկաստանից քսան օր շարունակ, չնայած եղանակային դժվար պայմաններին, աշխատեցին և մայիսի 20-ին քանդակները ներկայացրին արվեստասեր հասարակությանը: Սիմպոզիումը գլխավորեց և անձնիվիրաբար իր ամբողջ ժամանակն ու ջանքերը ներդրեց ճանաչված հայազգի քանդակագործ Վիգեն Ավետիսը։

Լուսնկարը՝ Հեղինե Ենոքյանի

Լուսնկարը՝ Հեղինե Ենոքյանի

Երբ քարերը արդեն պատրաստ էին «մարտի», Հնդկաստանը ներկայացնող քանդակագործ Կանտա Կիշորեն, ոգեշնչված Թավշյա հեղափոխության հաղթանակից, առաջինը գործի անցավ և պատկերեց հեղափոխությունից ստացած իր տպավորությունները: Ուժը և էներգիան մեկ կետից սկզբնավորվելով, բարձրանում է վերև և վերջանում ևս մեկ կետով: Վերևում գտնվում են հնդկական ուժի և էներգիայի սիմվոլները:

Իտալացի քանդակագործ, Կարրարայի գեղարվեստի ակադեմիայի պրոֆեսոր Մասսիմո Լիպպին կյանքում առաջին անգամ մեծ սիրտ է քանդակել:

-Դուք չեք պատկերացնում՝ ինչքան երջանիկ է իմ սիրտը: Փորձեցի քանդակել մի մեծ սիրտ քարից, որ օրհնված է երկնքից և պաշտպանված Արարատով:

Լուսնկարը՝ Հեղինե Ենոքյանի

Լուսնկարը՝ Հեղինե Ենոքյանի

Կենտրոնում կա մի հրեշտակ, որի վզից խաչ է կախված: Հրեշտակները խաչեր չեն կրում, բայց Մասսիմոյի հրեշտակը հայկական խաչ է կրում: Այստեղից այս սիրտը ամբողջ աշխարհով մեկ կտարածի մեր ուղերձը՝ որ ժողովուրդները հավատարիմ մնան իրենց մշակույթին:

Վիգեն Ավետիսը քանդակել է Արև, Սուրբ Հոգի: Նա նշում է, որ պատահական չէ, որ սիմպոզիումը համընկավ Հայաստանի համար պատմական այս օրերին:

-Այս հաղթանակը Աստծո կամքն էր, մենք երկնքից, Աստծուց ստացանք ուղերձ և հիմա պիտի տեր կանգնենք մեր հաղթանակին:

Զարզանդ Շահինյանը ներկայացնում է Ապարանը: Նրա քանդակը պատկերում է աղոթող կնոջ: Մինչ տղամարդիկ կենաց ու մահու պայքար են մղել թշնամու դեմ, կանայք աղոթել են գիշերուզօր, քաջալերել իրենց եղբայրներին, ամուսիններին ու հայրերին:

Ճապոնացի քանդակագործ Կումիկո Սուզուկին քանդակել է Արա Գեղեցիկին: Քանդակելիս ոգեշնչվել է Ապարանից երևացող Արա լեռան տեսարանից:

Սպարտակ Հարությունյանի քանդակը կոչվում է «Հաղթանակած զինվորի ծնունդը»:

Մասսիմո Լիպպիի որդին՝ Քրիստոֆորո Լիպպին, պայքարող, չհանձնվող զինվորի է պատկերել: Նա ասաց, որ շատ ուրախ է պատմական այս օրերին Հայաստանում գտնվելու և հեղափոխությանը ականատես լինելու համար:

Լուսնկարը՝ Հեղինե Ենոքյանի

Լուսնկարը՝ Հեղինե Ենոքյանի

Դիզայներ, քանդակագործ Արման Նուռը ևս սիպոզիումի մասնակիցներից է:

-Մենք բոլորս շատ ոգեշնչված ենք, որ դարձանք մի փոքրիկ, շատ չնչին մասը այս ճակատամարտի, քանի որ քսան օր շարունակ քարի հետ ճակատամարդ տվեցինք: Մենք լինելով տարբեր ազգերի ներկայացուցիչներ, տարբեր միջավայրի մարդիկ, կարողացանք միավորվել մեկ գաղափարի շուրջ, ունենալով մեկ նպատակ և իրար ուժ տալով աշխատեցինք:

Այս բոլոր օրերի ընթացքում սիմպոզիումի հրապարակը վերածվել էր ամենատարբեր մշակույթների, ամենատարբեր քաղաքակրթությունների հանդիպման վայրի, որտեղ բոլորին միավորել է մեկ նպատակ՝ Բաշ-Ապարանի հաղթական հերոսամարտի 100-ամյակը:

Ապարանով անցնելիս կարող եք կանգ առնել քանդակների պուրակի մոտ և վայելել նրանցից եկող դրական լիցքերը և էներգետիկան ու շարունակել ճանապարհը:

sona sargsyan

Մշակույթի խոնարհ ծառան

Նույնը մնացիր դու ամբողջ կյանքում,
Նույն պարզ ու շիտակ լոռեցի տղան…

Ապրիլի 10-ին Հայաստանի գրողների միության մեծ դահլիճում տեղի ունցավ հայ բանաստեղծ, արձակագիր Լիպարիտ Սարգսյանի ծննդյան 80-ամյակին նվիրված գրական հանդիսությունը, որին ներկա էին սիրելի բանաստեղծի հարազատները, ընկերները, մարդիկ, ովքեր ծանոթ էին բանաստեղծի անցած ճանապարհին:

Հայաստանի գրողների միության նախագահ, բանաստեղծ Էդուարդ Միլիտոնյանն իր խոսքը սկսեց այսպես. «Բարև ձեզ, սիրելի մեծեր և փոքրեր, ինչո՞ւ ասացի՝ մեծեր և փոքրեր, որովհետև Լիպարիտ Սարգսյանն ինքն իր գրական ժանրի կեցվածքով, կերպարով համ մեծ է, համ փոքր, գրում է և՛ մեծերի, և՛ փոքրերի համար»:

Պարոն Միլիտոնյանը վարպետին հանձնեց «Լոռվա ձոր» հայրենակցական միության և Հայաստանի գրողների միության համատեղ ուժերով վերականգնված Հովհաննես Թումանյանի անվան մրցանակը և ՀԳՄ կողմից երկու գրիչ՝ մեկը՝ արձակ, մյուսը պոեզիա գրելու համար, իսկ երբ երկուսը խառնվում են, ստացվում են մանկական բանաստեղծությունները:

Ավ. Իսահակյանի անվան կենտրոնական գրադարանի տնօրեն Հասմիկ Կարապետյանը Լիպարիտ Սարգսյանին կոչեց «մշակույթի խոնարհ ծառա»:

Յուրաքանչյուրը յուրովի ներկայացրեց բանաստեղծի մեծ աշխատանքը, Լիպարիտ Սարգսյանին համեմատեցին Հովհաննես Թումանյանի հետ` ասելով, որ նրա գրիչը կարծես թումանյանական լինի:

Իսկ «Զատիկ» մանկատան երգչախմբի շնորհաշատ սաները կատարեցին Լիպարիտ Սարգսյանի արդեն երգ դարձած բանաստեղծությունները, ինչով նոր երանգ տվեցին հանդիսությանը:

Ցերեկույթը կազմակերպվել էր Հայաստանի գրողների միության, ՀՀ մշակույթի նախարարության և Ավ. Իսահակյանի անվան կենտրոնական գրադարանի ջանքերով:

Մշակույթի նախարարը Լոռու մարզում էր

Լուսանկարը՝ Սեդա Մխիթարյանի

Լուսանկարը՝ Սեդա Մխիթարյանի

Մարտի 29-ին Վանաձորի երիտասարդները հանդիպեցին  ՀՀ մշակույթի նախարար Արմեն Ամիրյանի հետ։ Հանդիպումը կազմակերպվել էր Լոռու զարգացման կենտրոնի «Բանավեճ, քննարկում, փոփոխություն» ծրագրի շրջանակներում` բանավեճի ակումբի անդամների նախաձեռնությամբ։

Նախարարի առաջարկությամբ հանդիպումն ավելի շատ ուներ հարցուպատասխանի ձևաչափ։

Երիտասարդները նախարարին հարցեր ուղղեցին մշակույթի ամենատարբեր ոլորտների վերաբերյալ։

Հարցերի գերակշիռ մասը մարզերում մշակութային կյանքի ակտիվացման մասին էր։

Արմեն Ամիրյանը նշեց, որ վերջին շրջանում հսկայական աշխատանք է տարվել պատմամշակութային հուշարձանների նորոգման և պահպանման համար։ Նա նշեց, որ այդպիսի լայնածավալ աշխատանք կատարվել է նաև Լոռիում` Օձուն համայնքում։

Նախարարը անդրադարձավ նաև հայաստանյան կինոարտադրությանը և հեռուստաեթերին։ Նրա խոսքով հեռուստատեսությունը, թատրոնը պիտի բավարարեն հանրության պահանջարկը և ավելացրեց, որ հեռուստաեթերը պետք է տա այն առաջարկը, որը հանրության համար կդառնա պահանջարկ։

Մշակույթի զարգացման գործում կարևորելով երիտասարդների դերը, նախարարը նշեց, որ իրենք պատրաստ են քննարկելու ցանկացած առաջարկ։ Հանդիպման ընթացքում երիտասարդները հանդես եկան մի շարք առաջարկություններով, որոնք նախարարը խոստացավ ընթացք տալ։

Արմեն Ամիրյանի խոսքով մարզերում մշակութային կյանքի ակտիվացումը շատ կարևոր է, քանի որ հենց մարզերում, ժողովրդի մեջ են իրական տաղանդները, և պետք է նրանց բացահայտել։

Տիկնիկային թատերԱմիս Գավառի «Փոքրիկ Իշխան» սոցիալական կենտրոնում

Լուսանկարը՝ Լյուսի Կարապետյանի

Լուսանկարը՝ Լյուսի Կարապետյանի

«Տիկնիկային թատերԱմիս». առաջին հայացքից հետաքրքիր հնչողություն ունեցող այս միջոցառումն իրականացվեց «Հայկական Կարիտաս» բարեսիրական հասարակական կազմակերպության Գավառի «Փոքրիկ Իշխան» սոցիալական կենտրոնի կողմից: Մեկ ամիս շարունակ կենտրոնի տիկնիկավարության խումբը Գավառ քաղաքում հանդես եկավ ինտերակտիվ ներկայացմամբ` խաղացանկում ընդգրկելով Սուրբ Հարության տոնին նվիրված ներկայացում և բոլոր ժամանակներում սիրված «Կարմիր գլխարկը» հեքիաթը: Կենտրոնի սաները հյուրընկալվեցին և բարեգործական ներկայացումներով հանդես եկան Ավ. Իսահակյանի անվան թիվ 4 հիմնական դպրոցում, Կարմիրգյուղ գյուղի թիվ 1 դպրոցում, «Luna» պարային համույթում, Գավառի պետական համալսարանում, Գավառի պետական գյուղատնտեսական քոլեջում, ուսուցողական կենտրոնում, մանկապատանեկան ստեղծագործական կենտրոնում, թիվ 3 մանկապարտեզում և, իհարկե, «Փոքրիկ Իշխան» սոցիալական կենտրոնում: Ցուցադրվեցին նաև սաների պատրաստած խամաճիկները, Սուրբ Զատկի տոնին վերաբերող խորհրդանիշներ, տոնական զարդարանքներ, հուշանվերներ և բացիկներ:

Լուսանկարը՝ Լյուսի Կարապետյանի

Լուսանկարը՝ Լյուսի Կարապետյանի

Նախաձեռնության մասնակիցները աջակցեցին «Փոքրիկ իշխան» կենտրոնին՝ նվիրաբերելով 100 դրամ մուտքավճար, որն ուղղվելու է ծրագրի հետագա իրականացմանը: Հանդիսատեսը տեսավ, թե ինչպես է տիկնիկավարը խամաճիկների միջոցով կարողանում արտահայտել իր պատկերացումները, զգացմունքները և երազանքները:

Գավառի «Փոքրիկ Իշխան» սոցիալական կենտրոնի համակարգող Սոնա Խաչիկյանն ամփոփելով միջոցառումը նշեց.

-Կենտրոնը բազմիցս հանդես է եկել տիկնիկային ներկայացումներով, սակայն առաջին անգամն էր, որ նախաձեռնությունը բարեգործական բնույթ ունեցավ: Միջոցառման արդյունքում կուտակված գումարը ուղղվելու է «Փոքրիկ Իշխան» կենտրոնի սաների համար մշակութային էքսկուրսիայի կազմակերպմանը մայրաքաղաքում:

Լուսանկարը՝ Լյուսի Կարապետյանի

Լուսանկարը՝ Լյուսի Կարապետյանի

Խորին շնորհակալություն եմ հայտնում բոլոր մասնակից կառույցներին, շնորհավորում եմ խմբավար Նաիրա Ղազազյանին և տիկնիկավարներին՝ ձեռք բերած հաջողության համար: Հատկանշական է այն, որ համայնքի երեխաներն ու երիտասարդները իրենց մասնակցությամբ ու նվիրատվությամբ աջակցեցին իրենց հասակակիցներին:

Լուսանկարը՝ Լյուսի Կարապետյանի

Լուսանկարը՝ Լյուսի Կարապետյանի

Ես` Լյուսի Կարապետյանս, հանդիսանում եմ Գավառի «Փոքրիկ Իշխան» սոցիալական կենտրոնի կամավոր և օգնում եմ տիկնիկային խմբին բեմադրություններ կազմակերպելիս: Սա մի յուրօրինակ աշխարh է ինչպես ինձ համար, այնպես էլ խմբի սաների համար: Կուզենամ նշել, որ այս ոլորտում հմտություններ եմ ձեռք բերել` հաճախելով Գեղարքունյաց թեմի Գավառի համայնքային կրթական կենտրոն:

Միջոցառման մասին խոսելիս հնարավոր չէ չանդրադառնալ պատանի տիկնիկավարներին, ովքեր այնքան մեծ ակնկալիքներով, խանդավառությամբ և պատրաստակամությամբ կատարեցին իրենց աշխատանքը և քաղաքի երեխաների առօրյան դարձրին գունեղ ու հետաքրքիր:

Տիկնիկավար Վահագն Աղեկյանը, ով Սուրբ Հարության տոնին նվիրված ներկայացման մեջ կերտում էր գլխավոր դերը, նշում է, որ նախկինում խաղացել է շատ պիեսներում, սակայն այս պիեսի տպավորությունները շատ ավելի ոգեշնչող էին և ուսուցանող, քանի որ և´ դերակատարը, և´ հանդիսատեսը առավել տեղեկացան Սուրբ Հարության խորհրդի մասին, այն մասին, որ մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսը շատ հրաշքներ գործեց, փրկեց մարդկանց, խաչվեց մարդկանց կողմից և հարություն առավ:

Լուսանկարը՝ Լյուսի Կարապետյանի

Լուսանկարը՝ Լյուսի Կարապետյանի

Տիկնիկավար Ելենա Խաչատրյանը երեք տարի է, ինչ հաճախում է տիկնիկային խումբ և ունի մեծ հաջողություններ: Նրա կարծիքով հանդիսատեսի ամեն մի ժպիտը փաստում է իր ու իր ընկերների լավ խաղի մասին:

Իսկ Արաքսյա Տոնոյանը նշում է, որ նախաձեռնությունը հետաքրքիր էր, և յուրաքանչյուր կառույցում հանդիսատեսն իրենց դիմավորել է ծափերով, ժպիտով ու ոգեշնչող խոսքերով:

Տիկնիկավարներ Սևակ Ժամհարյանը, Անի Տոնոյանը, Պապին Մնացականյանը և Տիգրան Մովսիսյանը կիսում են իրենց ընկերների մտքերն ու տպավորությունները:

Մեր տիկնիկային խումբն արդեն իսկ ճանաչված ու սիրված է համայնքում և շարունակելու է ջանասիրաբար աշխատել առավել հմտանալու և հաջողություններ ձեռք բերելու համար:

«Բյուրեղապակե մարդը» մեծ հետաքրքրություն է առաջացրել

Լուսանկարը՝ Դայանա Ամիրխանյանի

Լուսանկարը՝  Արմինե Դանիելյանի

Միշտ երազել եմ ապրել այն քաղաքում, որտեղ մարդկանց բազմություն տեսնելիս՝ ոչ ոք չի մտածի, թե ինչ-որ վատ բան է պատահել: Միշտ երազել եմ լինել մի քաղաքում, որտեղ կտիրի արվեստանման ջերմություն, որտեղ կծնվեն նոր գրքեր, որոնց մեջ տեղ գտած ցանկացած բառ ու տառ իր մեջ կունենա խորը իմաստ, որը կունենա մեծ կարևորություն: Ծննդավայրս՝ Վանաձորը, ենթադրում եմ, որ իր մեջ ունի գերբնական ուժ: Այսքան տաղանդավոր, շնորհաշատ մարդիկ ինչպե՞ս կարող են ապրել միևնույն քաղաքում՝ ջերմ ու բարի մթնոլորտում:

Լուսանկարը՝ Դայանա Ամիրխանյանի

Լուսանկարը՝  Արմինե Դանիելյանի

 

Ահա և կրկին գրքի շնորհանդես: Վանաձորում՝ Հովհաննես Աբելյանի անվան պետական դրամատիկական թատրոնի ճեմասրահում, նշվում էր գրող, արտիստ Էլֆիք Զոհրաբյանի բազմաթիվ մրցանակների արժանացած հեքիաթների՝ «Բյուրեղապակե մարդը» գրքի շնորհանդեսը: Ներկա էին Գուգարաց թեմի առաջնորդ Սեպուհ արքեպիսկոպոս Չուլջյանը, փոխմարզպետ Տիգրան Բադոյանը, ավագանու անդամներ, մտավորական-արվեստագետներ, գրքասեր հյուրեր Երևանից և Գյումրիից: Միջոցառումը վարում էր «Ֆորտունա» հեռուստաընկերության լրատվական ծառայության ղեկավար Սարգիս Գոքորյանը: Կենդանի կատարմամբ հանդես եկան Կոմիտասի անվան արվեստի դպրոցի ուսանողները, ինչպես նաև Էլֆիք Զոհրաբյանի ղեկավարած դրամատիկական ստուդիայի սաները՝ ներկայացնելով մեկ դրվագ հենց «Բյուրեղապակե մարդը» հեքիաթից: Ըստ գրականագետ, դոցենտ Գայանե Մալումյանի՝ Էլֆիք Զոհրաբյանը հանճարեղ լուծում է տվել հենց «Բյուրեղապակե մարդը» հեքիաթին, ստեղծել է բավականին հետաքրքիր ժամանակակից հեքիաթներ: Վանաձորի պետական համալսարանի մագիստրանտ Կարեն Մանուչարյանը նշեց, որ այս հեքիաթները նորույթ են հայ հեքիաթագրության մեջ։ Բանաստեղծ-թարգմանիչ Խորեն Գասպարյանն ասաց, որ լավ գրել կարողացող երիտասարդները պետք է շարունակեն արժեքավոր գործեր ստեղծել: Թե՛ Երևանում, թե՛ Վանաձորում մեծ արձագանք է առաջացրել հեքիաթների այս գիրքը և արագորեն սպառվում է գրախանութներից: Գիրքը նախատեսված է 7-107 տարեկանների համար: Ներկաները, հիացմունքի խոսքեր ասելիս, բառեր չէին գտնում նկարագրելու Լոռվա զավակ Էլֆիք Զոհրաբյանին ու նրա կատարած գրականանվեր աշխատանքը: Մտածենք այնպես, իբր ամենքս էլ մի մի «բյուրեղապակե» մարդ ենք՝ զգայուն սրտով, և շնորհակալ լինենք այն մարդկանց, որոնց շնորհիվ արվեստն ու գրականությունը չեն մահանում:

Արհեստ և արվեստ

Լուսանկարը՝ Թամարա Ավագյանի

Լուսանկարը՝ Թամարա Ավագյանի

Մարտի 17-ին Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի պետական քոլեջում տեղի ունեցավ «Արհեստ և արվեստ» խորագրով ցուցահանդես, որին մասնակցում էին պատանիներ Հայաստանի 17 ուսումնարաններից, տարբեր մարզերից ու քաղաքներից` Գյումրիից, Վանաձորից, Երևանից։ Միջոցառման ընթացքում երգիծական ներկայացմամբ հանդես եկան Գյումրի քաղաքի արվեստի քոլեջի սաները, ներկայացվեցին նաև երգեր, երաժշտական համարներ:

Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի պետական քոլեջի տնօրեն տիկին Մնացականյանը իր խոսքը հղեց ներկաներին.

-Միջին մասնագիտական և արհեստագործական կրթությունը Հայաստանում ունի դարերի պատմություն: Դեռևս 4-րդ դարում Հայաստանի հնագույն մայրաքաղաք Դվինում զարգացած էին արվեստի տարբեր ճյուղերը՝ գորգագործություն, խեցեգործություն, ապակու արտադրություն։ Արվեստը ծնվել է մարդու հետ և կմեռնի մարդու հետ։ Այս ցուցահանդեսով մենք ցանկանում ենք բարձրացնել, արժևորել միջին մասնագիտական կրթությունը, այն իսկապես մեծ դեր է խաղում երկրի զարգացման հարցում։

Լուսանկարը՝ Թամարա Ավագյանի

Լուսանկարը՝ Թամարա Ավագյանի

Միջոցառմանը ներկա էր նաև Հայատանի Հանրապետության կրթության և գիտության նախարարության մասնագիտական և արհեստագործական կրթական հաստատություններով զբաղվող վարչության պետ Ա. Աղբալյանը, նա իր ողջույնի խոսքը հղեց բոլորին, շնորհավորեց քոլեջների սաներին։
-Գյումրու 4-րդ արհեստագործական ուսումնարանում ուսանում են մի քանի մասնագիտություններ` փայտի գեղարվեստական փորագրում, խոհարարություն, համակարգչային օպերատորություն։ Միջոցառումը շատ լավ բնութ ունի. երեխաները հնարավորություն ունեն տեսնելու, համեմատելու և ավելի զարգանալու,- նշում է արհեստագործական ուսումնարանի ներկայացուցիչը:

Կին, արվեստ, տոն

Լուսանկարը՝ Նարինե ԳեւորգյանիԱրարչագործության հրաշքը Աստծո մենաշնորհն է: Բայց Աստված այնքան սիրեց մարդուն, որ նրան ևս տվեց ստեղծելու, արարելու շնորհը։

Հովհաննես Շարամբեյանի անվան  Ժողովրդական արվեստի կենտրոնում գարնանամուտի մեկնարկը տրվեց մարտի 3-ին «Կին, արվեստ, տոն» խորագրով ժողովրդական վարպետների ցուցահանդեսով:

Լուսանկարը՝ Նարինե Գեւորգյանի

Լուսանկարը՝ Նարինե Գեւորգյանի

Արվեստի գործեր ստեղծում են բոլորը, սակայն կնոջ ստեղծածը աչքի է ընկնում իր նրբագեղությամբ, կնոջը հատուկ բծախնդրությամբ և խորաթափանցությամբ։

Ներկայացված ցուցահանդեսը իր մեջ ներառում է դեկորատիվ-կիրառական արվեստի, խեցեգործության, կարպետագործության, ասեղնագործության, արծաթագործության նմուշներ, հուշանվերներ` նախատեսված կանանց համար։

Լուսանկարը՝ Նարինե Գեւորգյանի

Լուսանկարը՝ Նարինե Գեւորգյանի

Ցուցահանդեսի մասնակիցներից Նարինե Գևորգյանը մեկ տարի է, ինչ ժողովրդական վարպետի կոչում է ստացել և արդեն ունեցել է վեց ցուցահանդես։ «Ես անում եմ այն, ինչ-որ չկա, գոյություն չունի։ Եթե գոյություն ունի, դա ինձ արդեն չի հետաքրքրում»։

Լուսանկարը՝ Հեղինե Ենոքյանի

Լուսանկարը՝ Հեղինե Ենոքյանի

Գաղտնիք չէ, որ երաժշտությունը կարող է ոգեշնչել մարդուն, արարելու ոգի տալ։ Եվ  ես տեսա կակաչներով կոլաժ, որը ստեղծելիս հեղինակը ոգեշնչվել է «Կարմիր ծաղիկ մը գարունի» երգից:

Նարինեն առաջիկայում ծրագրում է ևս մեկ անհատական ցուցահանդես, որտեղ ընդգրկված կլինեն բոլորովին նոր աշխատանքներ։

Լուսանկարը՝ Հեղինե Ենոքյանի

Լուսանկարը՝ Հեղինե Ենոքյանի

Ցուցահանդեսը գործելու է մինչև մարտի 11-ը: Ի դեպ, կարող եք նաև ձեռք բերել ձեզ դուր եկած աշխատանքները, քանի որ սա ցուցահանդես-վաճառք է:

Լուսանկարը՝ Հեղինե Ենոքյանի

Լուսանկարը՝ Հեղինե Ենոքյանի

Ցուցադրված էին նաև նկարչուհիներ Սիրանուշ  Բաղրամյանի, Ալվինա Աբելյանի, խեցեգործ Ժասմենա Տեր-Մանուկյանի, կարպետագործ Սոնա Մակարյանի, Լալա Մնեյանի և Մարալ Շիօղմելյան- Բերբերյանի ձեռագործ աշխատանքները, ինչպես նաև Անահիտ Գրիգորյանի կաշվե զարդերի հավաքածուն: