<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>17 &#187; Ամալիկ Բաղդասարյան</title>
	<atom:link href="https://www.17.am/author/01bd67fa668fb5cd6d8a202c781050c153b4e4b8/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.17.am</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Sun, 10 May 2026 16:09:56 +0000</lastBuildDate>
	<language>hy-AM</language>
		<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
		<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.8.1</generator>
	<item>
		<title>Անցման վիճակ</title>
		<link>https://www.17.am/%d5%a1%d5%b6%d6%81%d5%b4%d5%a1%d5%b6-%d5%be%d5%ab%d5%b3%d5%a1%d5%af/</link>
		<comments>https://www.17.am/%d5%a1%d5%b6%d6%81%d5%b4%d5%a1%d5%b6-%d5%be%d5%ab%d5%b3%d5%a1%d5%af/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 13 Dec 2016 12:27:57 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Ամալիկ Բաղդասարյան]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Իմ էջը]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.17.am/?p=14554</guid>
		<description><![CDATA[Երբ դու ընդամենը 10-11 տարեկան ես, երանելի հայացքով ես նայում ուսանողներին, բայց այ, երբ ուսանող ես… Իհարկե, բոլորիս համար էլ ուսանող լինելը երազանք է: Երբ փոքր էի, ամեն անգամ Երևանի պետական համալսարանի մոտով անցնելիս հմայված նայում էի այնտեղ սովորող ուսանողներին և երազում, որ մի օր ես էլ քայլերս կուղղեմ դեպի ԵՊՀ, և հարցնելիս հպարտորեն կասեմ, [&#8230;]]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<div id="attachment_14557" style="width: 650px" class="wp-caption aligncenter"><img class="size-full wp-image-14557" alt="Լուսանկարը` Խաչիկ Բունիաթյանի" src="http://mnn17.s3.amazonaws.com/mnn/wordpress/wp-content/uploads/2016/12/IMG_31811.jpg" width="640" height="480" /><p class="wp-caption-text">Լուսանկարը` Խաչիկ Բունիաթյանի</p></div>
<p><span style="line-height: 1.5;">Երբ դու ընդամենը 10-11 տարեկան ես, երանելի հայացքով ես նայում ուսանողներին, բայց այ, երբ ուսանող ես…</span></p>
<p>Իհարկե, բոլորիս համար էլ ուսանող լինելը երազանք է: Երբ փոքր էի, ամեն անգամ Երևանի պետական համալսարանի մոտով անցնելիս հմայված նայում էի այնտեղ սովորող ուսանողներին և երազում, որ մի օր ես էլ քայլերս կուղղեմ դեպի ԵՊՀ, և հարցնելիս հպարտորեն կասեմ, որ Մայր բուհի ուսանող եմ:</p>
<p>Այժմ, երբ ուսանող եմ, կրկին դպրոց եմ ուզում գնալ, կամ ավելի ճիշտ, մանկապարտեզ: Կրկին ուզում եմ հիվանդ ձևանալ և չգնալ դասի: Բայց այստեղ հիշում եմ, որ ես այլևս երեխա չեմ և…</p>
<p>Երբ ամեն անգամ գնում եմ համալսարան, հիշում եմ, թե որքան անքուն գիշերներ եմ անցկացրել մինչև հանձնել եմ միասնական քննություններս: Հիշում եմ այն անհանգիստ հայացքս, երբ առաջին քննությունից հետո սպասում էի գնահատականս իմանալուն: Հիմա այդ նույն քննությունները հանձնում ենք բուհում, ստանում մեզ կրեդիտային համակարգով տրվող գնահատականները, բայց անհանգստությունը փոքր-ինչ այլ է: Հիմա այլևս չկա դասից փախնելը, չկա «մի հատ կրկնեմ` գամ» արտահայտությունը: Դրանց փոխարինել են` «միջանկյալից առաջ կկարդամ»-ը, «Սա ձեզ համար ամենակարևոր առարկան է» արտահայտությունները:</p>
<p>Հիմա մենք հասուն մարդիկ ենք, ուսանողներ, ովքեր ամեն անգամ տրանսպորտային ամենահետաքրքիր միջոցով`ավտոբուսով դասի գնալիս անցնում են Ֆորտ Բոյարի փորձությունները և շնչակտուր մտնում լսարան:</p>
<p>Իսկ հատկապես, երբ առաջին կուրսեցի ես, այս ամենը քեզ թվում է մի անհասկանալի քաոս: Անցումը դպրոցից համալսարան նույնպես ժամանակ է պահանջում:</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>https://www.17.am/%d5%a1%d5%b6%d6%81%d5%b4%d5%a1%d5%b6-%d5%be%d5%ab%d5%b3%d5%a1%d5%af/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>
