17 » Կարեն Անդրեասյան https://www.17.am Sat, 27 Sep 2025 09:21:21 +0000 hy-AM hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.8.1 Նամակ արտերկրում բնակվող ընկերոջս https://www.17.am/%d5%b6%d5%a1%d5%b4%d5%a1%d5%af-%d5%a1%d6%80%d5%bf%d5%a5%d6%80%d5%af%d6%80%d5%b8%d6%82%d5%b4-%d5%a2%d5%b6%d5%a1%d5%af%d5%be%d5%b8%d5%b2-%d5%a8%d5%b6%d5%af%d5%a5%d6%80%d5%b8%d5%bb%d5%bd/ https://www.17.am/%d5%b6%d5%a1%d5%b4%d5%a1%d5%af-%d5%a1%d6%80%d5%bf%d5%a5%d6%80%d5%af%d6%80%d5%b8%d6%82%d5%b4-%d5%a2%d5%b6%d5%a1%d5%af%d5%be%d5%b8%d5%b2-%d5%a8%d5%b6%d5%af%d5%a5%d6%80%d5%b8%d5%bb%d5%bd/#comments Tue, 11 Oct 2016 14:35:38 +0000 http://www.17.am/?p=12153 Բարև, սիրելի Անդրանիկ: Ես Կարենն եմ: Ապրում եմ սահմանամերձ Կոթի գյուղում: Շատ եմ սիրում գյուղս, այստեղ ինձ հանգիստ եմ զգում: Դու երևի չես տեսել այստեղի բնությունը, եթե տեսած լինեիր, չէիր մոռանա, և անպայման կայցելեիր մեր գյուղ:

Սիրում եմ մեր գյուղը, բայց այստեղ չկան խմբակներ, որոնք երեխաների առօրյան ավելի հետաքրքիր կդարձնեն: Օրինակ` կան երեխաներ, ովքեր երգում են, պարում, բայց խմբակ չլինելու պատճառով նրանք կորցնում են իրենց հմտանալու շանսը: Անկախ ամեն ինչից, սիրում եմ իմ գյուղը, իմ հողը… Այս հողի համար շատ~ արյուն է թափվել, բայց մեր գյուղը կանգուն է մնացել:

Գիտե՞ս, նամակիս վերջում ուզում էի քեզ հրավիրել մեր գյուղ, բայց ես լսեցի մի ձայն և շտապեցի դուրս: Եվ իհարկե` չէի սխալվել. կրկին կրակոցներ էին սկսել:

Արդեն մութ է… Մարել են գյուղի բոլոր լույսերը: Գյուղս կարծես մեռած լինի: Ուզում եմ գյուղս խաղաղ լինի, էլ ոչ ոք չզոհվի, այլևս ոչ մի լույս չմարի:

Ամեն դեպքում սպասում եմ քեզ, թեկուզ որպես հյուր…

]]> https://www.17.am/%d5%b6%d5%a1%d5%b4%d5%a1%d5%af-%d5%a1%d6%80%d5%bf%d5%a5%d6%80%d5%af%d6%80%d5%b8%d6%82%d5%b4-%d5%a2%d5%b6%d5%a1%d5%af%d5%be%d5%b8%d5%b2-%d5%a8%d5%b6%d5%af%d5%a5%d6%80%d5%b8%d5%bb%d5%bd/feed/ 0 Կոթեցու կյանքը https://www.17.am/%d5%af%d5%b8%d5%a9%d5%a5%d6%81%d5%b8%d6%82-%d5%af%d5%b5%d5%a1%d5%b6%d6%84%d5%a8/ https://www.17.am/%d5%af%d5%b8%d5%a9%d5%a5%d6%81%d5%b8%d6%82-%d5%af%d5%b5%d5%a1%d5%b6%d6%84%d5%a8/#comments Tue, 19 Jul 2016 07:14:47 +0000 http://www.17.am/?p=9026 Բարև ձեզ: Ես Կարենն եմ: Ապրում եմ սահմանապահ Կոթի գյուղում: Այստեղ բոլոր մարդիկ զբաղված են իրենց առօրյա գործերով: Ոմանք՝ այգում են աշխատում, ոմանք՝ իրենց անասունների համար խոտ են հավաքում: Անցյալ տարվա ամռանը, երբ գյուղացիները իրենց անասունների համար խոտ էին հավաքում՝ հակառակորդը սկսեց խոշոր զինատեսակներից կրակ բացել անմեղ բնակչության վրա: Բարեբախտաբար ոչ ոք չտուժեց, բայց կրակից խոտի դեզերը այրվեցին: Այրվեցին բնակիչների ցորենի, գարու արտերը, բայց՝ մեր ծառայող զինվորները և խաղաղ բնակիչները անտեսելով հակառակորդի սադրիչ գործողությունները, մարեցին կրակը: Թշնամու կրակի տակ բնակչությունը իր գործերով է զբաղվում, քանի որ այդ կրակոցները սովորական են դարձել:

Այսպիսին է սահմանապահ կոթեցու աշխատանքը և կյանքը:

]]> https://www.17.am/%d5%af%d5%b8%d5%a9%d5%a5%d6%81%d5%b8%d6%82-%d5%af%d5%b5%d5%a1%d5%b6%d6%84%d5%a8/feed/ 0