<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>17 &#187; Ծովինար Խաչատրյան</title>
	<atom:link href="https://www.17.am/author/6065feb9f9c7206e9f7e7e513457fb35f33136e0/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.17.am</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Thu, 30 Apr 2026 08:38:07 +0000</lastBuildDate>
	<language>hy-AM</language>
		<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
		<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.8.1</generator>
	<item>
		<title>Պատերազմից հետո</title>
		<link>https://www.17.am/%d5%ba%d5%a1%d5%bf%d5%a5%d6%80%d5%a1%d5%a6%d5%b4%d5%ab%d6%81-%d5%b0%d5%a5%d5%bf%d5%b8-2/</link>
		<comments>https://www.17.am/%d5%ba%d5%a1%d5%bf%d5%a5%d6%80%d5%a1%d5%a6%d5%b4%d5%ab%d6%81-%d5%b0%d5%a5%d5%bf%d5%b8-2/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 01 Nov 2021 15:50:54 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Ծովինար Խաչատրյան]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Ազատ տարածք]]></category>
		<category><![CDATA[Հայոց Անմահների գունդը]]></category>

		<guid isPermaLink="false">https://www.17.am/?p=45049</guid>
		<description><![CDATA[«Երբեք չէի պատկերացնի, որ պատրաստ կլինեմ կյանքս տալ հանուն ինչ-որ բանի, կամ ինչ-որ մեկի». Արցախյան 44-օրյա պատերազմի մասնակից  Վարուժ Ավդալյան   Պատերազմ տեսած տղաները երբեք չեն լինի այն, ինչ դրանից առաջ էին․ նրանք արդեն գիտեն՝ ինչ է պայքարն ու խաղաղությունը, գիտեն՝ ինչ գին ունի կյանքն, ու ինչպես պետք է արժեվորել յուրաքանչյուր վայրկյանը։ Մեր զրուցակիցը Արցախյան [&#8230;]]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p><b>«</b>Երբեք<b> </b>չէի<b> </b>պատկերացնի<b>, </b>որ<b> </b>պատրաստ<b> </b>կլինեմ<b> </b>կյանքս<b> </b>տալ<b> </b>հանուն<b> </b>ինչ<b>-</b>որ<b> </b>բանի<b>, </b>կամ<b> </b>ինչ<b>-</b>որ<b> </b>մեկի<b>»</b><b>.</b><b> </b>Արցախյան<b> 44-</b>օրյա<b> </b>պատերազմի<b> </b>մասնակից<b>  </b>Վարուժ<b> </b>Ավդալյան<b></b></p>
<p><b> <img class="alignnone size-large wp-image-45050" alt="" src="https://s3.amazonaws.com/mnn17/mnn/wordpress/wp-content/uploads/2021/11/Untitled-2-997x1024.jpg" width="474" height="486" /></b></p>
<p>Պատերազմ տեսած տղաները երբեք չեն լինի այն, ինչ դրանից առաջ էին․ նրանք արդեն գիտեն՝ ինչ է պայքարն ու խաղաղությունը, գիտեն՝ ինչ գին ունի կյանքն, ու ինչպես պետք է արժեվորել յուրաքանչյուր վայրկյանը։</p>
<p>Մեր զրուցակիցը Արցախյան 44-օրյա պատերազմի մասնակից՝ Վարուժ Ավդալյանն է։</p>
<p><strong>- Ինչքա՞ն ժամանակ է, ինչ ծառայում եք, և ինչպիսի՞ն էր այդ ընթացքը։</strong><b></b><b></b></p>
<p>- Արդեն 14 ամիս է, ինչ ծառայում եմ, ինչ խոսք, դժվար էր այդ ընթացքը, բայց միևնույն ժամանակ, լի՝ հետաքրքիր ու արտասովոր իրադարձություններով։</p>
<p><strong>- Նախքան ծառայության մեկնելը ի՞նչ էիք մտածում, ի՞նչ կփոխվեր Ձեր մեջ, և արդյո՞ք այդպես էլ եղավ։</strong><b></b></p>
<p>- Անկեղծ ասած, մինչ բանակ գալս այդ մասին չեմ մտածել, բայց հիմա վստահ կարող եմ ասել, որ բանակը ոչ միայն ֆիզիկապես է կոփում տղային, այլ նաև մեծ ազդեցություն ունի մտավոր հասունացման վրա։</p>
<p><strong>- Կպատմե՞ք՝ ինչպե՞ս իմացաք պատերազմի սկսվելու մասին, ու ինչպե՞ս արձագանքեցիք։ </strong><b></b></p>
<p><b>- </b>Սեպտեմբերի 27-ի առավոտյան արթնացանք հրետակոծության ձայնից։ Երբ արդեն հասկացա, որ պատերազմ է, մտածում էի՝ առանց որևէ բան թողնելու այս կյանքում, պիտի մահանամ (Ժպտում է)։</p>
<p><strong>- Պատերազմից հետո, այնուամենայնիվ, ինչ-որ բաներ փոխված կլինեն Ձեզ մոտ, կխոսե՞ք այդ մասին։</strong><b></b><b></b></p>
<p><b>- </b>Միանշանակ շատ բան է փոխվել։ Ամենադժվար շրջանն էր կյանքիս, բայց սովորեցի գնահատել կյանքը, ինձ շրջապատող մարդկանց ու երևույթները։</p>
<p><strong>- Պատերազմն ինքնին սարսափելի երևույթ է, բայց ամենավատ հիշողությունը, որ երբեք չեք մոռանա, ո՞րն էր։</strong><b></b></p>
<p>- Չեմ կարծում, որ աչքերիդ առջև հարազատ մարդու կորստից առավել սարսափելի բան կարող է լինել։</p>
<p><strong>- Ինչի՞ կամ ու՞մ մասին էիք մտածում այդ օրերին։</strong><b></b></p>
<p>- Ինչքան էլ արտասովոր թվա, ես այդ ընթացքում մտածում էի զինակից ընկերներիս ու մեր կարգավիճակում գտնվող բոլորի մասին։</p>
<p><strong>- Ընկերներիդ, ծանոթներիդ վերաբերմունքը փոխվե՞լ է պատերազմից հետո։</strong><b></b></p>
<p>- Այո։ Դարձել են ավելի ուշադիր ու հետևողական։</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>https://www.17.am/%d5%ba%d5%a1%d5%bf%d5%a5%d6%80%d5%a1%d5%a6%d5%b4%d5%ab%d6%81-%d5%b0%d5%a5%d5%bf%d5%b8-2/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Մոմավառություն՝ հերոս Վաչիկ Սարգսյանի հիշատակին</title>
		<link>https://www.17.am/%d5%b4%d5%b8%d5%b4%d5%a1%d5%be%d5%a1%d5%bc%d5%b8%d6%82%d5%a9%d5%b5%d5%b8%d6%82%d5%b6%d5%9d-%d5%b0%d5%a5%d6%80%d5%b8%d5%bd-%d5%be%d5%a1%d5%b9%d5%ab%d5%af-%d5%bd%d5%a1%d6%80%d5%a3%d5%bd%d5%b5%d5%a1/</link>
		<comments>https://www.17.am/%d5%b4%d5%b8%d5%b4%d5%a1%d5%be%d5%a1%d5%bc%d5%b8%d6%82%d5%a9%d5%b5%d5%b8%d6%82%d5%b6%d5%9d-%d5%b0%d5%a5%d6%80%d5%b8%d5%bd-%d5%be%d5%a1%d5%b9%d5%ab%d5%af-%d5%bd%d5%a1%d6%80%d5%a3%d5%bd%d5%b5%d5%a1/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 14 Oct 2021 16:18:46 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Ծովինար Խաչատրյան]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Հայոց Անմահների գունդը]]></category>

		<guid isPermaLink="false">https://www.17.am/?p=44914</guid>
		<description><![CDATA[Հոկտեմբերի 8-ին Արարատի մարզի Բաղրամյան գյուղի միջնակարգ դպրոցում տեղի ունեցավ մոմավառություն՝ ի հիշատակ Արցախյան 44-օրյա պատերազմի մասնակից, դպրոցի սան՝ Վաչիկ Սարգսյանի մահվան տարելիցի։ Հերոսի դասընկերները մոմավառություն էին կազմակերպել դպրոցում, որին ներկա էին Վաչեի ընտանիքի անդամները, ընկերներն ու համագյուղացիները։ Միջոցառումը սկսեցին մեկ րոպե լռությամբ և Տերունական աղոթքով։ Դասընկերները նաև երգեցին հերոսի պատվին, որից հետո դպրոցի տնօրեն [&#8230;]]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p>Հոկտեմբերի 8-ին Արարատի մարզի Բաղրամյան գյուղի միջնակարգ դպրոցում տեղի ունեցավ մոմավառություն՝ ի հիշատակ Արցախյան 44-օրյա պատերազմի մասնակից, դպրոցի սան՝ Վաչիկ Սարգսյանի մահվան տարելիցի։</p>
<p>Հերոսի դասընկերները մոմավառություն էին կազմակերպել դպրոցում, որին ներկա էին Վաչեի ընտանիքի անդամները, ընկերներն ու համագյուղացիները։</p>
<p>Միջոցառումը սկսեցին մեկ րոպե լռությամբ և Տերունական աղոթքով։</p>
<p>Դասընկերները նաև երգեցին հերոսի պատվին, որից հետո դպրոցի տնօրեն Ա. Հարությունյանն իր խոսքն ասաց ներկաներին.</p>
<p>-Նախ<b> </b>շնորհակալություն<b> </b>եմ<b> </b>ուզում<b> </b>հայտնել<b> </b>հերոսի<b> </b>դասընկերներին՝<b>  </b>նրա<b> </b>հիշատակը<b> </b>վառ<b> </b>պահելու<b>  </b>ու<b> </b>նման<b> </b>միջոցառում<b> </b>կազմակերպելու<b> </b>համար։<b> </b>Նման<b> </b>միջոցառումները<b>, </b>որոնք<b> </b>կազմակերպվում<b> </b>են<b> </b>ի<b> </b>հիշատակ<b> </b>մեր<b> </b>հերոսների՝<b> </b>իրենց<b> </b>սխրանքի<b> </b>դիմաց<b> </b>փոքրագույնն<b> </b>է<b>, </b>որ<b> </b>կարող<b> </b>ենք<b> </b>ու<b> </b>պարտավոր<b> </b>ենք<b> </b>անել։<b></b><b></b></p>
<p>Հերոսի դասընկերուհի Էլմիրա Խաչատրյանը նույնպես խոսեց.</p>
<p>-Այս<b> </b>կորուստը<b> </b>մեզ<b> </b>համար<b> </b>անսահման<b> </b>է<b>, </b>վիշտը՝<b> </b>անչափելի։<b></b></p>
<p>Արդեն<b> </b>մեկ<b> </b>տարի<b> </b>է<b>, </b>ինչ<b> </b>մեր<b> </b>ընկերը<b> </b>մեզ<b> </b>հետ<b> </b>չէ։<b></b><b></b></p>
<p>Հայրենասիրությունը<b> </b>Վաչեի<b> </b>համար<b> </b>լոկ<b> </b>գաղափար<b> </b>չէր։<b></b></p>
<p>Վաչեի<b> </b>անունը<b> </b>միշտ<b> </b>կմնա<b> </b>մեր<b> </b>սրտում՝<b> </b>որպես<b> </b>իսկական<b> </b>հայի<b> </b>ու<b> </b>հայրենանվեր<b> </b>մարտիկի։<b></b><b></b></p>
<p>Մոմավառությունից հետո ներկաները քայլերթ կազմակերպեցին դեպի Բաղրամյան համայնքի զոհված հերոսների հուշահամալիր՝ ծաղիկներ խոնարհելու՝ ի հիշատակ անմահացած հայորդիների։</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>https://www.17.am/%d5%b4%d5%b8%d5%b4%d5%a1%d5%be%d5%a1%d5%bc%d5%b8%d6%82%d5%a9%d5%b5%d5%b8%d6%82%d5%b6%d5%9d-%d5%b0%d5%a5%d6%80%d5%b8%d5%bd-%d5%be%d5%a1%d5%b9%d5%ab%d5%af-%d5%bd%d5%a1%d6%80%d5%a3%d5%bd%d5%b5%d5%a1/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Հուշամրցաշար հերոս Գեղամ Գրիգորյանի հիշատակին</title>
		<link>https://www.17.am/%d5%b0%d5%b8%d6%82%d5%b7%d5%a1%d5%b4%d6%80%d6%81%d5%a1%d5%b7%d5%a1%d6%80-%d5%b0%d5%a5%d6%80%d5%b8%d5%bd-%d5%a3%d5%a5%d5%b2%d5%a1%d5%b4-%d5%a3%d6%80%d5%ab%d5%a3%d5%b8%d6%80%d5%b5%d5%a1%d5%b6%d5%ab/</link>
		<comments>https://www.17.am/%d5%b0%d5%b8%d6%82%d5%b7%d5%a1%d5%b4%d6%80%d6%81%d5%a1%d5%b7%d5%a1%d6%80-%d5%b0%d5%a5%d6%80%d5%b8%d5%bd-%d5%a3%d5%a5%d5%b2%d5%a1%d5%b4-%d5%a3%d6%80%d5%ab%d5%a3%d5%b8%d6%80%d5%b5%d5%a1%d5%b6%d5%ab/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 29 Sep 2021 13:48:52 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Ծովինար Խաչատրյան]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Հայոց Անմահների գունդը]]></category>
		<category><![CDATA[Սպորտ 17.am]]></category>

		<guid isPermaLink="false">https://www.17.am/?p=44808</guid>
		<description><![CDATA[Սեպտեմբերի 29-ին Արտաշատ քաղաքի համալիր-մարզադպրոցում անցկացվեց հեռացատկ և եռացատկ մարզաձևերի հուշամրցաշար՝ նվիրված Արցախյան 2-րդ պատերազմի հերոս Գեղամ Գրիգորյանի հիշատակին։ Գեղամ Գրիգորյանը ծնվել է 2002 թ. փետրվարի 28-ին Արարատի մարզի Դալար գյուղում։ Սովորել է Դալարի միջնակարգ դպրոցում, այնուհետև՝ ուսումը շարունակել Արարատի տարածաշրջանային պետական քոլեջում։ Գեղամը ծառայության է անցել 2020 թվականի օգոստոսի 10-ին՝ Մատաղիսում։ Պատերազմի օրերին եղել [&#8230;]]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p>Սեպտեմբերի 29-ին Արտաշատ քաղաքի համալիր-մարզադպրոցում անցկացվեց հեռացատկ և եռացատկ մարզաձևերի հուշամրցաշար՝ նվիրված Արցախյան 2-րդ պատերազմի հերոս Գեղամ Գրիգորյանի հիշատակին։</p>
<p>Գեղամ Գրիգորյանը ծնվել է 2002 թ. փետրվարի 28-ին Արարատի մարզի Դալար գյուղում։ Սովորել է Դալարի միջնակարգ դպրոցում, այնուհետև՝ ուսումը շարունակել Արարատի տարածաշրջանային պետական քոլեջում։</p>
<p>Գեղամը ծառայության է անցել 2020 թվականի օգոստոսի 10-ին՝ Մատաղիսում։</p>
<p>Պատերազմի օրերին եղել է առաջնագծում։</p>
<p>Զոհվել է նոյեմբերի 7-ին՝ Շուշիում։</p>
<p>Միջոցառմանը ներկա էին Գեղամ Գրիգորյանի ընտանիքի անդամները, ընկերներն ու հարազատները։ Արտաշատ քաղաքի սպորտի բաժնի ղեկավարի խոսքով՝ միջոցառումը երկու նպատակ ունի.</p>
<p>- Առաջին հերթին վառ պահել ինչպես Գեղամ Գրիգորյանի, այնպես էլ՝ 44-օրյա պատերազմի մեր բոլոր հերոս տղերքի հիշատակը և 2-րդ հերթին՝ այն օգնում է ի հայտ բերել մեր հանրապետության ուժեղագույն մարզիկներին, ովքեր փորձ են ձեռք բերում և հետագայում միջազգային հարթակներում բարձր են պահելու Հայաստանի եռագույնը։</p>
<p>Հերոսի մարզիչը՝ Արսեն Դերմոյանն էլ նշեց, որ Գեղամ Գրիգորյանը շատ կարգապահ մարզիկ էր․</p>
<p>-Գեղամը բազում հաջողությունների է հասել  սպորտաձևում։ Ծառայության մեկնելուց առաջ մասնակցեց հանրապետության պատանեկան առաջնությանը, որտեղ զբաղեցրեց 2-րդ տեղը։</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Հուշամրցաշարում հաղթողներ ճանաչվեցին  Մարիամ Ստեփանյանը, Սվետլանա Ավդալյանը, Էլեն Խաչատրյանը, Ռուբեն Բաբագուլյանը, Գոռ Ղևոնդյանը և Գոռ Հովակիմյանը։ Մրցանակները  հանձնեց հերոսի հայրը՝ Գարեգին Գրիգորյանը։ Միջոցառման ավարտին կազմակերպիչները շնորհակալագիր և հուշանվեր հանձնեցին հերոսի ընտանիքին՝ ի նշան իրենց երախտագիտության։</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>https://www.17.am/%d5%b0%d5%b8%d6%82%d5%b7%d5%a1%d5%b4%d6%80%d6%81%d5%a1%d5%b7%d5%a1%d6%80-%d5%b0%d5%a5%d6%80%d5%b8%d5%bd-%d5%a3%d5%a5%d5%b2%d5%a1%d5%b4-%d5%a3%d6%80%d5%ab%d5%a3%d5%b8%d6%80%d5%b5%d5%a1%d5%b6%d5%ab/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Դու այլևս անմահ ես</title>
		<link>https://www.17.am/%d5%a4%d5%b8%d6%82-%d5%a1%d5%b5%d5%ac%d6%87%d5%bd-%d5%a1%d5%b6%d5%b4%d5%a1%d5%b0-%d5%a5%d5%bd/</link>
		<comments>https://www.17.am/%d5%a4%d5%b8%d6%82-%d5%a1%d5%b5%d5%ac%d6%87%d5%bd-%d5%a1%d5%b6%d5%b4%d5%a1%d5%b0-%d5%a5%d5%bd/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 07 Jan 2021 16:40:31 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Ծովինար Խաչատրյան]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Հայոց Անմահների գունդը]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.17.am/?p=42773</guid>
		<description><![CDATA[Մեր եղբայրներն ընկան կռվի դաշտում․․․ Քանի ապրում ենք ու քանի դեռ կանք՝ անուն առ անուն պատարագելու ենք այն լռությունը, որ ամեն ընկնողի հետ խորանում է մեր աչքերում: Մեր անմահ հերոսների անվան կողքին գրվեց նաև ժամկետային զինծառայող Վաչե Սարգսյանի անունը։ Վաչեի հետ տասներկու տարի պատիվ եմ ունեցել նույն դասարանում սովորելու։ Բոլոր իրեն ճանաչողները կփաստեն՝ իր բարությունն ու [&#8230;]]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p>Մեր եղբայրներն ընկան կռվի դաշտում․․․</p>
<p>Քանի ապրում ենք ու քանի դեռ կանք՝ անուն առ անուն պատարագելու ենք այն լռությունը, որ ամեն ընկնողի հետ խորանում է մեր աչքերում:</p>
<p>Մեր անմահ հերոսների անվան կողքին գրվեց նաև ժամկետային զինծառայող Վաչե Սարգսյանի անունը։</p>
<p><img class="alignnone size-large wp-image-42775" alt="" src="http://mnn17.s3.amazonaws.com/mnn/wordpress/wp-content/uploads/2021/01/image-05-01-21-12-19-2-409x1024.jpeg" width="409" height="1024" /></p>
<p>Վաչեի հետ տասներկու տարի պատիվ եմ ունեցել նույն դասարանում սովորելու։</p>
<p>Բոլոր իրեն ճանաչողները կփաստեն՝ իր բարությունն ու հոգատարությունը սահմաններ չէր ճանաչում։</p>
<p><img class="alignnone size-large wp-image-42776" alt="" src="http://mnn17.s3.amazonaws.com/mnn/wordpress/wp-content/uploads/2021/01/image-05-01-21-12-19-1-1024x849.jpeg" width="474" height="392" /></p>
<p>Այսքան սեր, մտավոր ու հոգևոր հարստություն՝ մեկտեղված մի մարմնում, ուրիշ ոչ ոքի չեմ ճանաչել։</p>
<p>Երբ մենակ եմ ինքս ինձ հետ, այս օրերի համար ամենաթանկ ու ամենացավոտ ակնթարթների մեջ, աչքերիս առաջ հառնում է Վաչեն՝ ձեռքը միշտ սրտին դրած, հայացքը վճիտ, ուղղախոս ու շիտակ:</p>
<p><img class="alignnone size-large wp-image-42777" alt="" src="http://mnn17.s3.amazonaws.com/mnn/wordpress/wp-content/uploads/2021/01/image-05-01-21-12-19-3-717x1024.jpeg" width="474" height="676" /></p>
<p>Չնայած նրան, որ Վաչեն շա՜տ էր սիրում խոսել, պահ էր գալիս, որ լուռ նստում էր վերջին նստարանին, ու ժպիտը դեմքին, ուշադիր զննում էր բոլորիս։</p>
<p>Վաչեն ինձ միշտ իրեն հատուկ ձևով ասում էր. «Ծով, որ լրագրող դառնաս, իմ մասին չգրես, էլի, չեմ ուզում «խայտառակ» լինել»։</p>
<p>Ես էլ պատասխանում էի, որ առաջին նյութս հենց քո մասին պիտի լինի՝ որպես հանրահայտ մարզիկ։</p>
<p><img class="alignnone size-large wp-image-42778" alt="" src="http://mnn17.s3.amazonaws.com/mnn/wordpress/wp-content/uploads/2021/01/image-05-01-21-12-19-732x1024.jpeg" width="474" height="663" /></p>
<p>Մեր մշտական «կռիվները» ռուսաց լեզվի շուրջ էր, խոսում էինք ու «գրազ» գալիս, թե ով է ճիշտ, ու միշտ Վաչեն փայլում էր ռուսերենի իր իմացությամբ։</p>
<p>Նա շատ լավ ընկեր էր, համարձակ և ուժեղ տղա, ու վստահ եմ, այսօր բոլորն են համոզված դրանում:</p>
<p>Այսօր ես ինձ համարում եմ մարդ, ով թանկին է կորցրել: Բայց ցավը, որ ներսից կրծում է ինձ, տեղի է տալիս, երբ հասկանում եմ, որ ամբողջ կյանքն իր առջև ունեցող այդ զուլալ տղան գիտակցված մահվանն ընդառաջ գնալով՝ պայքարել է մինչև վերջին շունչը՝ հանուն հայրենիքի:</p>
<p>Վաչ ջան, ես՝ քո տարիների ընկերը, ում հետ մանկությունդ ես կիսել, մեծացել ու հասակ առել, այսօր խոստովանում է, որ դու կյանքի դաս ես տվել քեզանից տարիքով  հարյուրավորների:</p>
<p><img class="alignnone size-large wp-image-42779" alt="" src="http://mnn17.s3.amazonaws.com/mnn/wordpress/wp-content/uploads/2021/01/image-05-01-21-12-19-4-768x1024.jpeg" width="474" height="632" /></p>
<p>Վաչ ջան, ես խոնարհվում եմ քո սխրանքի, քաջության ու պսպղուն, զուլալ հայացքի առաջ։</p>
<p>Հավերժ փառք քեզ, ընկերս, որ այլևս լույս ես:</p>
<p>Քանի ապրում ես մարդկանց սրտերում, ողջ ես, իսկ ես իմ մասով վստահեցնում եմ քեզ, որ դու այլևս անմահ ես:</p>
<p>Ինչպես դու էիր ձեռքդ սրտիդ սեղմած խոսում, այսօր էլ ես՝ քեզ պես ձեռքս սրտիս սեղմած խոստանում եմ, որ հիշատակդ միշտ վառ եմ պահելու ու չեմ դադարելու խոսել քո մասին, Հերոս&#8230;</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>https://www.17.am/%d5%a4%d5%b8%d6%82-%d5%a1%d5%b5%d5%ac%d6%87%d5%bd-%d5%a1%d5%b6%d5%b4%d5%a1%d5%b0-%d5%a5%d5%bd/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>«Պատերազմը ինձ դարձրեց բոլորովին այլ մարդ»</title>
		<link>https://www.17.am/%d5%ba%d5%a1%d5%bf%d5%a5%d6%80%d5%a1%d5%a6%d5%b4%d5%a8-%d5%ab%d5%b6%d5%b1-%d5%a4%d5%a1%d6%80%d5%b1%d6%80%d5%a5%d6%81-%d5%a2%d5%b8%d5%ac%d5%b8%d6%80%d5%b8%d5%be%d5%ab%d5%b6-%d5%a1%d5%b5%d5%ac/</link>
		<comments>https://www.17.am/%d5%ba%d5%a1%d5%bf%d5%a5%d6%80%d5%a1%d5%a6%d5%b4%d5%a8-%d5%ab%d5%b6%d5%b1-%d5%a4%d5%a1%d6%80%d5%b1%d6%80%d5%a5%d6%81-%d5%a2%d5%b8%d5%ac%d5%b8%d6%80%d5%b8%d5%be%d5%ab%d5%b6-%d5%a1%d5%b5%d5%ac/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 22 Dec 2020 15:28:34 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Ծովինար Խաչատրյան]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Հայոց Անմահների գունդը]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.17.am/?p=42620</guid>
		<description><![CDATA[«Պատերազմը ինձ դարձրեց բոլորովին այլ մարդ». Արցախյան երկրորդ պատերազմի մասնակից՝ Էրիկ Սոլոմոնյան:  Մենք ապրեցինք պատերազմի յուրաքանչյուր ակնթարթը։ Առաջնագծում  կռվող տղերքի հետ հավասար ապրեցինք ցավն ու տառապանքը, սգացինք ընկերոջ ու եղբոր կորուստը&#8230; 44 օր մենք հպարտացանք մեր եղբայրների, հայրերի ու  ընկերների կատարած սխրանքներով ու անձնազոհությամբ։ Մենք, գուցե, չենք գիտակցում, բայց  ապրեցինք նոր պատմություն կերտող ժամանակահատվածում։ Երկարաձիգ [&#8230;]]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p><strong><em>«Պատերազմը ինձ դարձրեց բոլորովին այլ մարդ». Արցախյան երկրորդ պատերազմի մասնակից՝ Էրիկ Սոլոմոնյան: </em></strong></p>
<p>Մենք ապրեցինք պատերազմի յուրաքանչյուր ակնթարթը։ Առաջնագծում  կռվող տղերքի հետ հավասար ապրեցինք ցավն ու տառապանքը, սգացինք ընկերոջ ու եղբոր կորուստը&#8230;</p>
<p>44 օր մենք հպարտացանք մեր եղբայրների, հայրերի ու  ընկերների կատարած սխրանքներով ու անձնազոհությամբ։ Մենք, գուցե, չենք գիտակցում, բայց  ապրեցինք նոր պատմություն կերտող ժամանակահատվածում։</p>
<p>Երկարաձիգ պատերազմից հետո պատիվ ունեցա զրուցել Արցախյան 2-րդ պատերազմի մասնակից մերօրյա հերոս էրիկ Սոլոմոնյանի հետ։</p>
<p><strong>-Ինչպե՞ս հայտնեցին պատերազմը սկսելու մասին լուրը, և ինչպե՞ս արձագանքեցիք դուք՝ զինվորներդ։</strong></p>
<p>- Լուրը մեզ հասավ սեպտեմբերի 27-ի առավոտյան։</p>
<p>Իրականում մենք այսպիսի մեծամասշտաբ պատերազմ չէինք սպասում: Մենք մտածում էինք, թե հերթական տագնապն է, որի մասին շատ ժամանակ մարդիկ տեղյակ էլ չեն լինում։</p>
<p><strong>- Ինչպիսի՞ն էր Ձեր մարտական ոգին։</strong></p>
<p>- Զինվորները ամեն վայրկյան պետք է պատրաստ լինեն ամեն ինչի:</p>
<p>Հայ զինվորի մարտական ոգին և պատրաստությունը միշտ շատ բարձր է։</p>
<p><strong>- Ո՞րն է պատերազմի թողած ամենավատ հիշողությունը։</strong></p>
<p>- Պատերազմից հիմնականում ծանր ու դաժան հիշողություններ է թողնում, բայց ամենավատը, որ տպավորվել է, ընկերներիս՝ մեքենայի մեջ այրվելն էր…</p>
<p>Ամենադժոխային տեսարանն էր, որ երբեք չեմ մոռանա։</p>
<p><strong>- Ի՞նչ փոխեց պատերազմը։</strong></p>
<p>- Պատերազմն ինձ դարձրեց բոլորովին այլ մարդ։ Հիմա ավելի սառնասիրտ եմ դարձել, առավել նվիրված ընտանիքիս։ Պատերազմից հետո հասկացա, որ հետագայում երևի չեմ ունենա այնպիսի դժվարություն, որ անհաղթահարելի լինի։</p>
<p><strong>- Ի՞նչ կասես պատերազմի ավարտի մասին։ Ինչպիսի՞ ավարտ էիր ակնկալում։</strong></p>
<p>- Եթե անկեղծ, այսպիսի ավարտ չէի ակնկալում… Մենք կռվի էինք դուրս եկել միայն հաղթանակի համար&#8230; Այսպիսի ավարտ նույնիսկ ամենավատ երազում չէինք կարող տեսնել։ Բայց ես վստահ եմ, որ մենք ի վերջո հետ ենք բերելու մեր կորցրած տարածքները, որովհետև էդ հող-հայրենին մերն է։</p>
<p><strong>- Ի՞նչ խորհուրդ կտաս ապագա զինվորներին։</strong></p>
<p>- Ապագա զինվորներին կասեմ միայն, որ պետք չէ ոչնչից վախենալ. ոչինչ չպիտի կոտրի նրանց, նույնիսկ մահին դեմ դիմաց կանգնելը։</p>
<p><strong>- Ի՞նչ է քեզ համար հայրենիքը։</strong></p>
<p>- Հայրենիքն ինձ համար ամենա &#8211; ամենան է: Այն ինձ համար վեհ է ամեն ինչից, անգամ ընտանիքից, որովհետև առանց հայրենիքի ո՛չ ընտանիք կլինի, ո՛չ էլ ուրիշ ոչինչ։</p>
<p><strong>- Մեզ համար հերոսը դու ես, իսկ ո՞վ է քո հերոսը։</strong></p>
<p>- Ես ինձ հերոս չեմ համարում, յուրաքանչյուր մարդ պարտավոր է պաշտպանել իր հայրենիքը։ Դա իմ պարտականությունն էր, որ պետք էր կատարել։</p>
<p>Իսկ իմ հերոսը Քառօրյա պատերազմի անմահ հերոս Ռոբերտ Աբաջյանն է։</p>
<p><strong>- Ըստ քեզ, մենք հաղթեցի՞նք, թե՞ հակառակը։</strong></p>
<p>- Մենք՝ զինվորներս, հաղթել ենք այս կռվում, որովհետև արել ենք ամեն բան` պաշտպանելու ու պահելու մեր հայրենիքը։</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>https://www.17.am/%d5%ba%d5%a1%d5%bf%d5%a5%d6%80%d5%a1%d5%a6%d5%b4%d5%a8-%d5%ab%d5%b6%d5%b1-%d5%a4%d5%a1%d6%80%d5%b1%d6%80%d5%a5%d6%81-%d5%a2%d5%b8%d5%ac%d5%b8%d6%80%d5%b8%d5%be%d5%ab%d5%b6-%d5%a1%d5%b5%d5%ac/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>
