17 » Նազիկ Գալստյան https://www.17.am Sat, 27 Sep 2025 09:21:21 +0000 hy-AM hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.8.1 Ապրիլի երկուս https://www.17.am/%d5%a1%d5%ba%d6%80%d5%ab%d5%ac%d5%ab-%d5%a5%d6%80%d5%af%d5%b8%d6%82%d5%bd/ https://www.17.am/%d5%a1%d5%ba%d6%80%d5%ab%d5%ac%d5%ab-%d5%a5%d6%80%d5%af%d5%b8%d6%82%d5%bd/#comments Thu, 01 Jun 2017 10:24:39 +0000 http://www.17.am/?p=19863 Ապրիլի երկուսը սովորական մի շարքային օր էր բոլորիս համար, կամ հերթական չգիտես` ում հորինած, հիմար տոներից մեկի օրը՝ մազ քաշելու, «յուբկա» բարձրացնելու..

Սովորականի նման մի կերպ արթնացա, գնացի դպրոց: Դպրոց գնալը մի մեծ արարողություն էր իրենից ներկայացնում. շենքի բոլոր դպրոցականները հավաքվում էին մեր տան մուտքի մոտ, ու գնում էինք դպրոց։ Էլի մարմնամարզությունից ուշացել էինք: Տղաները որպես պատիժ վազում էին դպրոցի շուրջը, իսկ ինձ ու Եվային ինչպես միշտ, ներում էին: Եվային ճանաչում եմ մոտ 15 տարի, նույն բակից ենք, նույն մուտքից, իրար հետ կռվեցինք հաշտվեցինք ու մեծացանք, իր խոսքով, ես էի կռիվների հովանավորը, բայց ես նման բան չեմ հիշում: Հիմա Ամերիկայում է, հզոր խելքի տեր, նպատակասլաց աղջիկ է։ Զանգը տվեց, ու ամեն մարդ «նազ ծախելով» կամ ոգևորված իր դասին գնաց։

Մի դասաժամ անցավ, երկու: Հանրահաշվի դաս էր, ուսուցչուհուն զանգեցին, թե բա՝ կրակոցներ է սահմանին: Ամեն մարդ իր «փայ» հայհոյանքը ասաց. մեկը՝ մտքում, մյուսը՝ բարձրաձայն։ Մտածեցինք՝ կհանդարտվի, բայց չէ, ապրիլի 2-ը դաջվեց մարդկանց հիշողության մեջ… Կամավորներ, կրակոցներ:
Ամեն րոպե համացանցը ողողվում էր պատերազմի լուրով։ Ցուցամոլները իրենց առաջ են գցում, դե, իրենց համար կարևոր չի՝ ինչ է կատարվում: Կարևորը ամեն բանի ներկա լինելն է։ Ֆեյսբուքի նկար են փոխում, ստատուս են գրում, լացող սմայլիկ են դնում… Զինվոր են թաղում, լաց ու կոծ անում, իսկական ցավը սքողը մի անկյունում ատամները իրար սեղմած լուռ լաց է լինում…
Անցավ մի տարի: Նորից ֆեյսբուքի նկարները փոխվեցին, նորից հարգեցին զոհվածներին, նորից մեդալներ տվեցին, հիշեցին ծնողին…
Անցնելու են տարիներ, նորից նկար են փոխելու, նորից մեդալ, նորից… Նորից անձրև է գալու, նորից մտածելու ենք՝ երկինքն է ողբում:

]]> https://www.17.am/%d5%a1%d5%ba%d6%80%d5%ab%d5%ac%d5%ab-%d5%a5%d6%80%d5%af%d5%b8%d6%82%d5%bd/feed/ 0 Աստղերի վաճառքը https://www.17.am/%d5%a1%d5%bd%d5%bf%d5%b2%d5%a5%d6%80%d5%ab-%d5%be%d5%a1%d5%b3%d5%a1%d5%bc%d6%84%d5%a8/ https://www.17.am/%d5%a1%d5%bd%d5%bf%d5%b2%d5%a5%d6%80%d5%ab-%d5%be%d5%a1%d5%b3%d5%a1%d5%bc%d6%84%d5%a8/#comments Thu, 04 Feb 2016 12:02:49 +0000 http://www.17.am/?p=5466 Լուսանկարը՝ Մուշեղ Բաղդասարյանի

Լուսանկարը՝ Մուշեղ Բաղդասարյանի

Աստղ բառն ասելիս մարդկանց մեծ մասը հիմնականում հասկանում է երկնքում փայլող լույս: Որքան էլ տարօրինակ թվա, աստղերը չեն շողում երկնքում. դա գիտականորեն ապացուցված փաստ է: Անզեն աչքով կարելի է տեսնել մոտավորապես 6000 աստղ, 300-ական ամեն կիսագնդում, որոնք բոլորն էլ գտնվում են մեր գալակտիկայում: Հետաքրքիր պատմություններ կան աստղերի մասին: Դրանցից մեկն ասում է, որ երբ աստղ է ընկնում, շուտ երազանք պետք է պահես և եթե հասցնես մինչև ընկնելը պահել, ապա այն անպայման կիրականանա:

Աստղերից շատերը ունեն անուներ, օրինակ` Պոլուքս, Ալթաիր, Ալգոլ և այլն: Այդ անունները դրվել են գիտնականների, աստղագետների կողմից: Հետաքրքիրն այն է, որ երեկ համացանցում կարդացի, որ հիմա որոշ մարդիկ մեծ գումարներ են վատնում աստղեր գնելու համար և դրանց տալիս են իրենց նախընտրած անունը: Եվ  նրանց հավաստիացնում են, թե երբ ուզենան, կարող են տեսնել իրենց աստղը:

Տեսնես` ի՞նչ պետք է անեն այդ աստղերի հետ: Մանուկ հասակում շատ էի սիրում գիշերները ժամերով նստել պատշգամբում: Նստում էի ու երկա~ր նայում աստղերին, կարծես նրանց մեջ գտնում էի իմ հարցերի պատասխանները: Եվ ահա այդպիսի մի գիշեր էր, շուրջբոլորը լռություն էր տիրում: Բոլորը քնած էին, իհարկե, բացառությամբ ինձ: Ես, ինչպես միշտ, վայելում էի աստղերով լի անծայրածիր երկնքի խաղաղությունը: Եվ հենց այդ ժամանակ երկնքում նկատեցի պայծառ շողացող մի աստղ: Եվ այդպես մի քանի օր շարունակ մեծ ուշադրությամբ հետևում էի այդ աստղին: Ես նայում էի նրան և երազանք էի պահում:

Աշխարհում ամեն մի ծննդի հետ մի աստղ է հայտնվում երկնակամարում և մահվան հետ էլ անհետանում…

]]> https://www.17.am/%d5%a1%d5%bd%d5%bf%d5%b2%d5%a5%d6%80%d5%ab-%d5%be%d5%a1%d5%b3%d5%a1%d5%bc%d6%84%d5%a8/feed/ 0 Սովորելու համար երբեք ուշ չէ https://www.17.am/%d5%bd%d5%b8%d5%be%d5%b8%d6%80%d5%a5%d5%ac%d5%b8%d6%82-%d5%b0%d5%a1%d5%b4%d5%a1%d6%80-%d5%a5%d6%80%d5%a2%d5%a5%d6%84-%d5%b8%d6%82%d5%b7-%d5%b9%d5%a7-2/ https://www.17.am/%d5%bd%d5%b8%d5%be%d5%b8%d6%80%d5%a5%d5%ac%d5%b8%d6%82-%d5%b0%d5%a1%d5%b4%d5%a1%d6%80-%d5%a5%d6%80%d5%a2%d5%a5%d6%84-%d5%b8%d6%82%d5%b7-%d5%b9%d5%a7-2/#comments Sat, 21 Nov 2015 12:55:55 +0000 http://www.17.am/?p=4134 Ես Նազիկն եմ: Ես 16 տարեկան եմ և ապրում եմ Վայոց ձորի Վայք քաղաքում: Սովորում եմ տեղի ավագ դպրոցիի վերջին դասարանում: Ինչպես արդեն հասկացաք, ես էլ եմ կանգնած այն խնդրի առաջ, թե ինչ անել դպրոցն ավարտելուց հետո: Ի տարբերություն ընկերներիս ես դեռ չեմ կողմնորոշվել, թե որ բնագավառում կարող եմ շարունակել գործունեությունս: Ինչպես շատերին, ինձ նույնպես բոլորը խորհուրդ են տալիս այս կամ այն մասնագիտությունը, սակայն կան մի շարք պատճառներ, որոնք թույլ չեն տալիս ընտրել այդ մասնագիտությունները:
Իմ հասակակիցների շրջանում հատկապես տարածված է, որ պետք է անպայման ունենալ բարձրագույն կրթություն: Նրանց մեծ մասը ընտրում է մասնագիտություններ, որոնք չեն հետաքրքրում իրենց, այլ ուղղակի մոդայիկ է տվյալ մասնագիտությունը կամ համալսարանը: Ես կարծում եմ, որ մասնագիտություն ընտրելը մեր կյանքի ամենակարևոր որոշումներից մեկն է, քանի որ հետագայում դա պետք է դառնա աշխատանք, իսկ աշխատանքն էլ մեր առօրյայի անբաժանելի մասը:
Բացի դա, կան շատուշատ մասնագիտություններ, որոնց տիրապետելու համար պարտադիր չէ բարձրագույն կրթություն ստանալը, ուստի մասնագիտություն ընտրելիս պետք է լավ մտածել:
Իմ այն հասակակիցներին, ովքեր չեն ընտրել մասնագիտություն կամ վստահ չեն իրենց ընտրության մեջ, խորհուրդ եմ տալիս նորից մտածել և չշտապել ընտրության հարցում, ի վերջո սովորելու համար երբեք ուշ չէ:

]]> https://www.17.am/%d5%bd%d5%b8%d5%be%d5%b8%d6%80%d5%a5%d5%ac%d5%b8%d6%82-%d5%b0%d5%a1%d5%b4%d5%a1%d6%80-%d5%a5%d6%80%d5%a2%d5%a5%d6%84-%d5%b8%d6%82%d5%b7-%d5%b9%d5%a7-2/feed/ 0