<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>17 &#187; Կարինա Վիրաբյան</title>
	<atom:link href="https://www.17.am/author/98e4d3082ca5999ba78b12c623d60b63818da7e2/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.17.am</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Sun, 10 May 2026 16:09:56 +0000</lastBuildDate>
	<language>hy-AM</language>
		<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
		<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.8.1</generator>
	<item>
		<title>Աշունն ավարտվում է</title>
		<link>https://www.17.am/%d5%a1%d5%b7%d5%b8%d6%82%d5%b6%d5%b6-%d5%a1%d5%be%d5%a1%d6%80%d5%bf%d5%be%d5%b8%d6%82%d5%b4-%d5%a7/</link>
		<comments>https://www.17.am/%d5%a1%d5%b7%d5%b8%d6%82%d5%b6%d5%b6-%d5%a1%d5%be%d5%a1%d6%80%d5%bf%d5%be%d5%b8%d6%82%d5%b4-%d5%a7/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 12 Nov 2015 13:14:50 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Կարինա Վիրաբյան]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Ազատ տարածք]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.17.am/?p=3961</guid>
		<description><![CDATA[Աշունը լռում է: Նույնիսկ քաղաքի բազմերանգ աղմուկի միջից: Աշնան արևը հիշեցնում է ջերմության մեղմության մասին: Գարնան արևի կիրքն իմաստնացած շոյում է ուսերդ, դեմքդ…Դեղինն ու կարմիրը տեր են դառնում աչքերիդ ու սրտիդ: Պատմում են գույնի մասին: Պատմում են մոր տաք ձեռքերի ու հոր իմաստուն լռության, եղբոր հետ համատեղ աշխարհի բացահայտման խորհրդի ու քրոջ անհատակ կապույտ աչքերի [&#8230;]]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p><div id="attachment_3978" style="width: 484px" class="wp-caption aligncenter"><img src="http://mnn17.s3.amazonaws.com/mnn/wordpress/wp-content/uploads/2015/11/MilenaKhachikyan-1-of-1-1024x768.jpg" alt="Լուսանկարը՝ Միլենա Խաչիկյանի " width="474" height="355" class="size-large wp-image-3978" /><p class="wp-caption-text">Լուսանկարը՝ Միլենա Խաչիկյանի</p></div>Աշունը լռում է: Նույնիսկ քաղաքի բազմերանգ աղմուկի միջից: Աշնան արևը հիշեցնում է ջերմության մեղմության մասին: Գարնան արևի կիրքն իմաստնացած շոյում է ուսերդ, դեմքդ…Դեղինն ու կարմիրը տեր են դառնում աչքերիդ ու սրտիդ: Պատմում են գույնի մասին: Պատմում են մոր տաք ձեռքերի ու հոր իմաստուն լռության, եղբոր հետ համատեղ աշխարհի բացահայտման խորհրդի ու քրոջ անհատակ կապույտ աչքերի մասին: Ու լռում է առջևում սպասվող կյանքի մասին: Ու ստիպում ապրել առջևում սպասվող կյանքն ու գնահատել գույնը:<div id="attachment_3974" style="width: 484px" class="wp-caption aligncenter"><img src="http://mnn17.s3.amazonaws.com/mnn/wordpress/wp-content/uploads/2015/11/MosexVardanyan-1-of-1-1024x940.jpg" alt="Լուսանկարը՝ Մուշեղ Վարդանյանի" width="474" height="435" class="size-large wp-image-3974" /><p class="wp-caption-text">Լուսանկարը՝ Մուշեղ Վարդանյանի</p></div><br />
Ամեն տարի մեծ սպասումով  ու հատուկ երջանկությամբ եմ հիշում աշունը, մտածում նրա գեղեցկությունների մասին: Այն ինձ համար մի ուրիշ աշխարհ է. աշունն ընդհանուր կողմեր ունի իմ ներաշխարհի հետ. թախծոտհարցական հայացք, հաճախ թաց աչքեր, լռություն, գունագեղ ու բազմապիսի հագուստներ…<br />
<div id="attachment_3972" style="width: 484px" class="wp-caption aligncenter"><img src="http://mnn17.s3.amazonaws.com/mnn/wordpress/wp-content/uploads/2015/11/LilitSuqiasyan-1-of-1-1024x768.jpg" alt="Լուսանկարը՝ Լիլիթ Սուքիասյանի" width="474" height="355" class="size-large wp-image-3972" /><p class="wp-caption-text">Լուսանկարը՝ Լիլիթ Սուքիասյանի</p></div><br />
Ամեն տեղ ուրիշ է աշունը: Ես սիրում եմ Հայաստանի և հատկապես Երևանի աշունը. ամեն օր արթնանում եմ մի ուրիշ թարմությամբ, աշխատում վայելել յուրաքանչյուր պահի և յուրաքանչյուր երևույթի գեղեցկությունը:<br />
Ինձ շատ է գրավում արևածագը: Արթնանալով սենյակ ներթափանցած արևի առաջին շողերից` իմ տրամադրությունը լինում է երկնային, դրախտային, լուսավոր, երբ ամեն մի հոգս թվում է անցողիկ և լուծելի: Արևը սկսում է բարձրանալ` տարածելով լույսը քաղաքի վրա, լուսավորելով Մասիսների լուսապսակ ճակատները. ձյունը փայլփլում է, կարծես ադամանդ լինի:<br />
<div id="attachment_3973" style="width: 484px" class="wp-caption aligncenter"><img src="http://mnn17.s3.amazonaws.com/mnn/wordpress/wp-content/uploads/2015/11/LilitSuqiasyan1-1-of-1-633x1024.jpg" alt="Լուսանկարը՝ Լիլիթ Սուքիասյանի" width="474" height="766" class="size-large wp-image-3973" /><p class="wp-caption-text">Լուսանկարը՝ Լիլիթ Սուքիասյանի</p></div><br />
Կարևոր է ինձ համար արևածագը. այն ինձ տալիս է ուժ, եռանդ, վառ տրամադրություն և դրական լիցքեր:<br />
Հատկապես շատ եմ սիրում մայրամուտը: Սիրում եմ և’ ծովի, և’ Մասիսների մոտ: Ամեն օր այդ ժամին դուրս գալով տանից` զարմանում եմ, թե ինչպիսի՜ հրաշք է ստեղծել բնությունը: Նայում և չեմ հագենում: Արևը կարմրում է: Նրա ճառագայթները, ընկնելով ամպերի վրա, երկինքը գունավորում են վարդագույն,նարնջագույն, դեղին, երկնագույն, վառ կարմիր և առահասարակ, ծիածանի բոլոր գույներով: </p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>https://www.17.am/%d5%a1%d5%b7%d5%b8%d6%82%d5%b6%d5%b6-%d5%a1%d5%be%d5%a1%d6%80%d5%bf%d5%be%d5%b8%d6%82%d5%b4-%d5%a7/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Լոռի բերդը</title>
		<link>https://www.17.am/%d5%ac%d5%b8%d5%bc%d5%ab-%d5%a2%d5%a5%d6%80%d5%a4%d5%a8/</link>
		<comments>https://www.17.am/%d5%ac%d5%b8%d5%bc%d5%ab-%d5%a2%d5%a5%d6%80%d5%a4%d5%a8/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 22 Aug 2015 09:36:03 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Կարինա Վիրաբյան]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Իմ բնակավայրը]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.17.am/?p=3191</guid>
		<description><![CDATA[Ստեփանավանը հայտնի է ոչ միայն իր գեղատեսիլ բնությամբ: Այստեղ շատ են նաև պատմական վայրերը: Ամենից նշանակալիցներից է Լոռի կամ Լոռե բերդը: Լոռի կամ Լոռե բերդը գտնվում է Ստեփանավանից մոտ 5 կմ հյուսիս-արևելք`  Ձորագետի ձախ ափին։ Հիմնադրել է Դավիթ Անհողինը հավանաբար՝ 1005 &#8211; 1020 թթ.։ Լոռի բերդը ընդգրկում է 35 հա տարածություն։ Փռված են ընդարձակ, հրվանդանանման, ծովի մակարդակից 1490 մ [&#8230;]]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p><span style="line-height: 1.5;">
<a href='https://www.17.am/%d5%ac%d5%b8%d5%bc%d5%ab-%d5%a2%d5%a5%d6%80%d5%a4%d5%a8/20150816_192605/'><img width="300" height="300" src="https://s3.amazonaws.com/mnn17/mnn/wordpress/wp-content/uploads/2015/08/20150816_192605-300x300.jpg" class="attachment-thumbnail" alt="Լուսանկարը՝Կարինա Վիրաբյանի" /></a>
<a href='https://www.17.am/%d5%ac%d5%b8%d5%bc%d5%ab-%d5%a2%d5%a5%d6%80%d5%a4%d5%a8/20150816_192622/'><img width="300" height="300" src="https://s3.amazonaws.com/mnn17/mnn/wordpress/wp-content/uploads/2015/08/20150816_192622-300x300.jpg" class="attachment-thumbnail" alt="Լուսանկարը՝Կարինա Վիրաբյանի" /></a>
<a href='https://www.17.am/%d5%ac%d5%b8%d5%bc%d5%ab-%d5%a2%d5%a5%d6%80%d5%a4%d5%a8/20150816_193103/'><img width="300" height="300" src="https://s3.amazonaws.com/mnn17/mnn/wordpress/wp-content/uploads/2015/08/20150816_193103-300x300.jpg" class="attachment-thumbnail" alt="Լուսանկարը՝Կարինա Վիրաբյանի" /></a>
<a href='https://www.17.am/%d5%ac%d5%b8%d5%bc%d5%ab-%d5%a2%d5%a5%d6%80%d5%a4%d5%a8/20150816_193521/'><img width="300" height="300" src="https://s3.amazonaws.com/mnn17/mnn/wordpress/wp-content/uploads/2015/08/20150816_193521-300x300.jpg" class="attachment-thumbnail" alt="Լուսանկարը՝Կարինա Վիրաբյանի" /></a>
<a href='https://www.17.am/%d5%ac%d5%b8%d5%bc%d5%ab-%d5%a2%d5%a5%d6%80%d5%a4%d5%a8/20150816_192408/'><img width="300" height="300" src="https://s3.amazonaws.com/mnn17/mnn/wordpress/wp-content/uploads/2015/08/20150816_192408-300x300.jpg" class="attachment-thumbnail" alt="Լուսանկարը՝Կարինա Վիրաբյանի" /></a>
</p>
<p></span></p>
<p>Ստեփանավանը հայտնի է ոչ միայն իր գեղատեսիլ բնությամբ: Այստեղ շատ են նաև պատմական վայրերը: Ամենից նշանակալիցներից է Լոռի կամ Լոռե բերդը: Լոռի կամ Լոռե բերդը գտնվում է Ստեփանավանից մոտ 5 կմ հյուսիս-արևելք`  Ձորագետի ձախ ափին։ Հիմնադրել է Դավիթ<span style="line-height: 1.5;"> Ա</span><span style="line-height: 1.5;">նհողինը հավանաբար՝ 1005 &#8211; 1020 թթ.։ Լոռի բերդը ընդգրկում է 35 հա տարածություն։ Փռված են ընդարձակ, հրվանդանանման, ծովի մակարդակից 1490 մ բարձր սարահարթի վրա, Ձորագետի և դրա վտակ Միսխանայի միջև, որոնց խորը կիրճերը երեք կողմից անմատչելի են դարձրել ամրոցը: Հիմա բերդաքաղաքը վերանորոգումների մեջ է գտնվում: Աշոտ Երկաթը այդ բերդաքաղաքում մեկ օր է անցկացրել, և դրա համար էլ կոչվում է նաև Աշոտ Երկաթ: Պահպանվել են արքայական բաղնիքն ու թագավորանիստ պալատի ավերակները: Համեմատաբար լավ են պահպանված քաղաքի պարիսպներն ու միակ դարպասը: Կիրճի մեջ գտնվող քարե կամարակապ կամուրջը միացրել է քաղաքի աջ ու ձախ ափերը:</span></p>
<p>Բերդաքաղաքում կա փոքրիկ եկեղեցի: Այնտեղ շատ հանգիստ և հաճելի վայր է: Բերդաքաղաքում եղել է նաև ընդհանուր բաղնիք, և մինչև հիմա նաև պահպանվում են տաք և սառը ջրի խողովակների տեղերը: Հաճախակի մեր դպրոցի երեխաներին տանում են էքսկուրսիա, և երեխաներին շատ է դուր գալիս բերդաքաղաքը:</p>
<p>Աշոտ Երկաթի բերդ բավականին զբոսաշրջիկներ են այցելում, այցելում են նաև ստեփանավանցիները, գալիս են Երևանից,Վանաձորից: Շրջակայքը մաքուր է և  գեղեցիկ:</p>
<p>Մենք այնքան են սովորել բերդաքաղաքին, որ արտառոց ոչ մի բան չենք տեսնում, իսկ զբոսաշրջիկները միշտ հիացած ու ոգևորված են հեռանում, երբ շփվում են մեր պատմական անցյալի հետ: Այս անգամ ես էլ այցելեցի Լոռի բերդ զբոսաշրջիկի նման ու փորձեցի ուրիշ աչքով նայել մեր հարստությանը և լուսանկարել:</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>https://www.17.am/%d5%ac%d5%b8%d5%bc%d5%ab-%d5%a2%d5%a5%d6%80%d5%a4%d5%a8/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>
