17 » Անի Ղամբարյան https://www.17.am Sun, 10 May 2026 16:09:56 +0000 hy-AM hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.8.1 Նորից գրքեր https://www.17.am/%d5%b6%d5%b8%d6%80%d5%ab%d6%81-%d5%a3%d6%80%d6%84%d5%a5%d6%80/ https://www.17.am/%d5%b6%d5%b8%d6%80%d5%ab%d6%81-%d5%a3%d6%80%d6%84%d5%a5%d6%80/#comments Mon, 29 Aug 2016 09:55:13 +0000 http://www.17.am/?p=10653 Սովորաբար, «Սիրո՞ւմ ես գիրք կարդալ» հարցին մենք պատասխանում ենք` ո′չ, պատճառաբանելով, որ դա ուղղակի պարտականություն է մեզ համար, այն էլ՝ ձանձրալի:

Բայց ես կարծում եմ, որ բոլոր դպրոցականներին էլ հետաքրքրում է, թե ինչո՞ւ է  անհրաժեշտ ուշադիր և շատ կարդալը:

Նախ, այն օգտակար է: Զարգացնում է մտածողությունը:  Սա կարդալու ամենակարևոր առանձնահատկություններից է: Կարդալիս մենք շատ ենք մտածում՝ փորձելով հասկանալ իրավիճակը: Դա էլ իր հերթին, թուլացնում է լարվածությունը: Հիշեք, թե օրվա ընթացքում որքան առիթներ ենք ունենում լարվելու, և  կարդալը դրանից ազատվելու հրաշալի տարբերակ է, հատկապես, երբ բարձրաձայն ես կարդում: Զարգացնում է բառապաշարը: Գրքերում մենք հանդիպում ենք  ծանոթ ու անծանոթ բառերի, որոնք, ուզենք, թե չուզենք, դառնում են մեր բառապաշարի անբաժան մասնիկը, և առօրյա խոսքում սկսում ենք օգտագործել դրանք:

Ի վերջո, շատ կարդալու շնորհիվ  մենք դառնում  ենք  ավելի բանիմաց, խելացի և տեղեկացված:

Ուսուցիչները` այդ ամենն իմանալով, մեզ ամառային արձակուրդներին հանձնարարում են բազմաթիվ գրքեր կարդալ: Իսկ մենք`երեխաներս, մտածում ենք, որ ամառն ու արձակուրդը մի լավ հանգստանալու համար են:

Ես, օրինակ, փորձում եմ հաճելին համատեղել օգտակարի հետ: Երկուսը` միաժամանակ:

Այս ամռան առաջին ամսվա ընթացքում, հանձնեցի ինձ համար շատ «սարսափելի» քննությունները: Սկզբում շատ էի վախենում, ամեն օր կարդում էի, կրկնում անցածս: Մտածում էի,  թե մի բան կմոռանամ: Հետո հասկացա, որ քննություններն այդքան էլ վախենալու չեն ու բոլորից էլ բարձր ստացա`19 և 20: Արդեն ավարտին էր մոտենում հունիսը, ու ես դեռ ոչ մի գիրք չէի կարդացել: Երբ որոշեցի սկսել, բացեցի դարակս, հազիվ գտա նոթատետրը, որի մեջ գրել էի գրքերի ցանկը` զարմացա: Ինչպես եմ հասցնելու կարդալ այս գրքերի շարանը: 5 հեղինակ ու տարբեր ստեղծագործություններ: Այնուամենայնիվ, որոշեցի սկսել Մուրացանի «Գևորգ Մարզպետունի» պատմավեպից: Եթե անկեղծ, կարդացի ու  շատ հավանեցի: Հետո սկսեցի կարդալ Խաչատուր Աբովյանի «Վերք Հայաստանի» վեպը: Հետո որոշեցի մի քանի օր հանգստանալ ու շարունակել: Օրերս էլ ընկերուհիս ասաց, որ կարդացել է Հակոբ Պարոնյանի «Մեծապատիվ մուրացկանները» վեպը և շատ է հավանել: Որոշեցի ինքս էլ կարդալ , ու ինձ էլ դուր եկավ: Թեև, դեռ չեմ ավարտել: Ինձ թվում է, որ մինչև սեպտեմբեր, կհասցնեմ ավարտել հանձնարարությունս…

]]> https://www.17.am/%d5%b6%d5%b8%d6%80%d5%ab%d6%81-%d5%a3%d6%80%d6%84%d5%a5%d6%80/feed/ 0 Հեքիաթները իմ կյանքում https://www.17.am/%d5%b0%d5%a5%d6%84%d5%ab%d5%a1%d5%a9%d5%b6%d5%a5%d6%80%d5%a8-%d5%ab%d5%b4-%d5%af%d5%b5%d5%a1%d5%b6%d6%84%d5%b8%d6%82%d5%b4/ https://www.17.am/%d5%b0%d5%a5%d6%84%d5%ab%d5%a1%d5%a9%d5%b6%d5%a5%d6%80%d5%a8-%d5%ab%d5%b4-%d5%af%d5%b5%d5%a1%d5%b6%d6%84%d5%b8%d6%82%d5%b4/#comments Sun, 26 Jun 2016 12:29:24 +0000 http://www.17.am/?p=8437 Երևի թե աշխարհում չկա այնպիսի մի երեխա, որ երբևէ հեքիաթ լսած չլինի: Հեքիաթը միակ իրականությունն է, որ գոյություն ունի երեխաների համար: Իհարկե, յուրաքանչյուրս էլ մեր սրտում ունենք ինչ-որ սիրելի հեքիաթ կամ հեքիաթի հերոս: Հեքիաթը ինձ համար մի աշխարհ է, որտեղ իշխում է բարությունը, լավատեսությունը, հարգանքը միմյանց հանդեպ, սերը, ժպիտը և հույզերը:

Իմ կարծիքով, այն մարդիկ, ովքեր սիրում են հեքիաթ կարդալ, տարբերում են լավը վատից, բարին` չարից: Այ, հիմա եմ հասկանում, թե մայրս ինչու էր այդքան շատ հեքիաթ ընթերցում ինձ համար: Հեքիաթներում կենդանիները խոսում են մարդկային լեզվով, քայլում են և անում այն գործողությունները, որոնք կատարում են մարդիկ: Բոլոր հեքիաթներում կան բարի և չար հերոսներ:

Հերոսները ներկայացնում են մարդկային որոշակի հատկանիշներ. բարություն, լավատեսություն, անկեղծություն և, դրանց հետ մեկտեղ, չարություն, խորամանկություն, ժլատություն, նախանձ և այլն: Ինձ թվում է, որ բոլոր հեքիաթները ունեն նույն վերջաբանը`բարին միշտ հաղթում է չարին, իսկ իրական կյանքում բարի, լավ, կամեցող մարդուն միշտ չարախոսում են: Իմ տարիքի երեխաները երեկոյան սերիալ են նայում կամ ինչ-որ ֆիլմ, իսկ ես մինչև հիմա երեկոյան նայում եմ մուլտֆիլմ և նոր քնում: Մայրս երբեմն ասում է.

-Բոլորը մեծանում են բացի քեզնից: Դու այդպես էլ մանկամիտ ես մնում, մուլտֆիլմ նայելու փոխարեն կարող ես մի դաս ավել կարդաս:

Ինձնից փոքր երեխաները հիմա չեն լսում այն հեքիաթները, որոնք ես լսում էի ամեն գիշեր քնելուց առաջ: Դա նրանից է, որ հիմա բոլոր տեխնոլոգիաները զարգացել են, և երեխաները նախընտրում են համակարգչով խաղալ, քան ինչ-որ բան լսել և սովորել: Եվ դա շատ ցավալի փաստ է, որը անհանգստացնում է ինձ:

Դեռ մանկուց հեքիաթների մեջ սիրել եմ հետևյալ խոսքերը. «Երկնքից ընկնում է երեք խնձոր. մեկը`ասողին, մեկը`լսողին, իսկ մեկն էլ քո պես գիշերուզօր հեքիաթներով ապրողին»: Միշտ մայրիկիս ստիպում էի, որ ամեն հեքիաթի վերջում կրկներ այդ խոսքերը: Եվ հետաքրքիրը այն էր, որ մայրս ինչ հեքիաթ որ պատմում էր, առավոտյան այդ նույն հեքիաթը առանց որևէ բացթողման պատմում էի բակի երեխաներին:

Իմ ամենասիրելի հեքիաթներն են «Մոխրոտիկը», «Անգետիկի արկածները», «Անբան Հուռին», «Չախ-չախ թագավորը» և «Հենզելն ու Գրետելը»: Ես շատ եմ երազում հայտնվել հրաշքների աշխարհում, հանդիպել հեքիաթի հերոսների հետ, զրուցել նրանց հետ, միասին շրջել կախարդական աշխարհում…

Մայրիկս այս լսելով, էլի կասեր…
Բոլորը մեծանում են, իսկ ես…

 

]]> https://www.17.am/%d5%b0%d5%a5%d6%84%d5%ab%d5%a1%d5%a9%d5%b6%d5%a5%d6%80%d5%a8-%d5%ab%d5%b4-%d5%af%d5%b5%d5%a1%d5%b6%d6%84%d5%b8%d6%82%d5%b4/feed/ 0 Եկեք ժպտանք https://www.17.am/%d5%a5%d5%af%d5%a5%d6%84-%d5%aa%d5%ba%d5%bf%d5%a1%d5%b6%d6%84-2/ https://www.17.am/%d5%a5%d5%af%d5%a5%d6%84-%d5%aa%d5%ba%d5%bf%d5%a1%d5%b6%d6%84-2/#comments Wed, 15 Jun 2016 12:35:47 +0000 http://www.17.am/?p=8206 Եթե ուզում եք անկեղծ լինեմ, ես բնավորությամբ ուրախ, հետաքրքիր և առեղծվածներով լի անձնավորություն եմ: Բոլորն ասում են, որ ես հաստատուն բնավորություն չունեմ` նույնիսկ ծնողներս երբեմն նոր բաներ են հայտնաբերում բնավորությանս մեջ: Ուզում եմ, որ իմ կյանքում հետաքրքիր բաներ լինեն: Ասենք, ամեն օր մեկի ծննդյան օրը լիներ, հավաքվեինք, խոսեինք, ծիծաղեինք ու պարեինք: Երբեմն ուզում եմ ծիծաղել, ծիծաղել բարձր ու անընդհատ: Եվ ինձ միշտ անհանգստացնում է այն միտքը, թե ինչու են մարդիկ այսքան մտահոգ. սա հարց է, որը միշտ տանջում և հետաքրքրում է ինձ:

Չեմ սիրում, երբ շուրջս բոլորը տխուր են: Երբ զգում եմ, որ շուրջս տխրություն է տիրում, փորձում եմ ինչ-որ աշխուժություն մտցնել նրանց մեջ: Չեմ սիրում մի բանի համար տխրել, լացել, այլ սկսում եմ ժպտալ: Քանի որ ժպիտը օգնում է մարդկանց հասկանալ իրենց սխալը և ուղղել: Բայց ժամանակ է լինում, որ փակվում եմ սենյակում ու սկսում լացել, բայց լացելիս չեմ մտածում, որ ես տխուր եմ: Բայց համենայն դեպս, մնում եմ իմ նախկին կարծիքին, որ լացը երբեք չի օգնում ոչ մեկին, և ժպիտը կարող է լուծել բազմաթիվ խնդիրներ:

 Դե ուրեմն, եկեք բոլորս ժպտանք միմյանց, ու թող ոչ մի մանուկի, պատանու և մեծահասակի դեմքից ժպիտը երբեք չպակասի:

]]> https://www.17.am/%d5%a5%d5%af%d5%a5%d6%84-%d5%aa%d5%ba%d5%bf%d5%a1%d5%b6%d6%84-2/feed/ 0 Անձրև https://www.17.am/%d5%a1%d5%b6%d5%b1%d6%80%d6%87/ https://www.17.am/%d5%a1%d5%b6%d5%b1%d6%80%d6%87/#comments Sun, 15 May 2016 12:01:52 +0000 http://www.17.am/?p=7444 Լուսանկարը՝ Դիանա Շահբազյանի

Լուսանկարը՝ Դիանա Շահբազյանի

Երևի թե բոլորն էլ գիտեն, որ բնությունը մեծ ազդեցություն ունի մարդու վրա:Այդ ազդեցություններից մեկն էլ բնության ձայներն են, որոնք վայրկյանների ընթացքում կարող են փոխել մարդու տրամադրությունը: Իհարկե, պետք է իմանալ, թե գոյություն ունեցող ձայներից որոնք են հատկապես օգտակար մեր օրգանիզմի և տրամադրության համար: Արդեն գարուն է, և անձրևային եղանակը իր լիարժեք իրավունքների մեջ է, իսկ դա նշանակում է, որ հնարավորություն կստանանք լսելու անձրևի կաթիլների ձայները:

Ինչպես կարելի է չսիրել անձրևը. այդ հարցը ինձ շատ է հետաքրքրում: Ես սիրում եմ անձրևը իր բոլոր ձևերով, իր բոլոր արտահայտություններով` ջրառատ և կարճատև տեղատարափը, որ դեռ չդադարած, ծիածանն իր շքեղ կամարն է կապում մեր սարերի վրա: Երբ սկսվում է անձրևը, և մարդիկ նրանից պաշտպանվելու համար ծածկերի տակ են վազում, իսկ ես դուրս եմ գալիս տնից ու քայլում բաց երկնքի տակ: Իսկ անձրևից հետո այդ թարմ օդը վայելելը շատ հաճելի է: Երբ անձրև է գալիս, որոշ մարդկանց համար բնությունը մի տեսակ մռայլվում է, ինձ համար երբեմն նույնիսկ հաճելի է այդպիսի մռայլ և գորշ գույները: Բացի անձրևից բնության եղանակները ունեն տարբեր-տարբեր գեղեցիկ ձայներ, որոնք միշտ էլ հաճելի են յուրաքանչյուրի ականջի համար:

]]> https://www.17.am/%d5%a1%d5%b6%d5%b1%d6%80%d6%87/feed/ 0 Կարևոր մասնագիտություն https://www.17.am/%d5%af%d5%a1%d6%80%d6%87%d5%b8%d6%80-%d5%b4%d5%a1%d5%bd%d5%b6%d5%a1%d5%a3%d5%ab%d5%bf%d5%b8%d6%82%d5%a9%d5%b5%d5%b8%d6%82%d5%b6/ https://www.17.am/%d5%af%d5%a1%d6%80%d6%87%d5%b8%d6%80-%d5%b4%d5%a1%d5%bd%d5%b6%d5%a1%d5%a3%d5%ab%d5%bf%d5%b8%d6%82%d5%a9%d5%b5%d5%b8%d6%82%d5%b6/#comments Fri, 29 Apr 2016 10:49:23 +0000 http://www.17.am/?p=7129 Հարցազրույց  ատամնաբույժ  Գարիկ  Սեդրակյանի  հետ

-Որքա՞ն ժամանակ է, որ   զբաղվում եք  ատամնաբուժությամբ

-Արդեն 20 տարի է զբաղվում եմ այս գործով:

-Իսկ ինչպե՞ս ընտրեցիք Ձեր մասնագիտությունը:

-Ինձ հիշեցրիր այն պահը, երբ կանգնած էի ընտրության առաջ: Հայրս` մասնագիտությամբ շինարար, միշտ երազել է, որ ես ու քույրս լինենք բժիշկներ, ինչպես մորեղբայրս: Իսկ ես, ինչպես յուրաքանչյուր պատանի, մտածում էի դառնալ ֆուտբոլիստ: Եվ  ահա` չկարողանալով ընդդիմանալ հորս կամքին, ես և քույրս ընդունվեցինք բժշկական համալսարանի ստոմատոլոգիայի ֆակուլտետ: Երկար տարիների քրտնաջան աշխատանքից հետո, ահա, արդյունքը:

-Կհիշե՞ք որևէ հետաքրքիր դեպք Ձեր աշխատանքային առօրյայից:

-Համարյա ամեն օր մի հետաքրքիր, ծիծաղելի միջադեպ լինում է, բայց այս պահին դժվարանում եմ հիշել, բայց կա մի դեպք, որը ամեն անգամ ատամի հեռացում անելիս անպայման հիշում եմ: Երկրորդ կամ երրորդ կուրսում էի սովորում և ամեն տարի ամռանը գալիս էի Ջերմուկ՝«Արարատ» առողջարան, որտեղ որպես ատամնաբույժ աշխատում էր իմ լավ ուսուցիչ բժիշկ վարպետ Դավթյանը: Հագնում էի իմ սպիտակ խալաթը և ինձ ամենա-ամենան կարծում: Մի օր, երբ ուսուցիչս ինձ թույլ տվեց հեռացում անել, ես այնքան շփոթված էի, որ հեռացրի ոչ թե հիվանդ ատամը, այլ կողքի՝ մեկ այլ ամուր ատամ:

-Եվ, երևի հիմա ամեն անգամ ուշադիր զննո՞ւմ եք:

-Այո՛, այո՛, իրոք որ, հիմա ամեն անգամ, գործիքը ձեռքս առնելով, մի անգամ ևս զննում եմ, հետո նոր կատարում գործողությունը: Դա ինձ համար իսկապես լավ դաս էր:

-Իսկ հաճույքո՞վ եք աշխատում:

-Եթե հաճույքով ու սիրով չաշխատես, ապա լինես խոհարար, բժիշկ, թե շինարար, լավ արդյունք չես ունենա: Ըստ այդմ` աշխատում եմ և՛ սիրով, և՛ հաճույքով, և՛ նորանոր բացահայտումներով: Նշեմ նաև, որ իմ հաճախորդներին չեմ ընդունում որպես հիվանդներ: Նրանք իմ ընկերներն են և մարդիկ, որոնց օգնում եմ դժվար պահին, բայց և որոնց միջոցով էլ բացահայտում եմ իմ մասնագիտության նոր կողմերը:

]]> https://www.17.am/%d5%af%d5%a1%d6%80%d6%87%d5%b8%d6%80-%d5%b4%d5%a1%d5%bd%d5%b6%d5%a1%d5%a3%d5%ab%d5%bf%d5%b8%d6%82%d5%a9%d5%b5%d5%b8%d6%82%d5%b6/feed/ 0