17 » Արևիկ Պողոսյան https://www.17.am Sat, 27 Sep 2025 09:21:21 +0000 hy-AM hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.8.1 «Պահպանվում է» պետության կողմից https://www.17.am/%d5%ba%d5%a1%d5%b0%d5%ba%d5%a1%d5%b6%d5%be%d5%b8%d6%82%d5%b4-%d5%a7-%d5%ba%d5%a5%d5%bf%d5%b8%d6%82%d5%a9%d5%b5%d5%a1%d5%b6-%d5%af%d5%b8%d5%b2%d5%b4%d5%ab%d6%81/ https://www.17.am/%d5%ba%d5%a1%d5%b0%d5%ba%d5%a1%d5%b6%d5%be%d5%b8%d6%82%d5%b4-%d5%a7-%d5%ba%d5%a5%d5%bf%d5%b8%d6%82%d5%a9%d5%b5%d5%a1%d5%b6-%d5%af%d5%b8%d5%b2%d5%b4%d5%ab%d6%81/#comments Mon, 30 Jul 2018 05:06:02 +0000 http://www.17.am/?p=29613 Լուսանկարը՝ Արևիկ Պողոսյանի Լուսանկարը՝ Արևիկ Պողոսյանի Լուսանկարը՝ Արևիկ Պողոսյանի Լուսանկարը՝ Արևիկ Պողոսյանի Լուսանկարը՝ Արևիկ Պողոսյանի

Վերջերս այցելել էի Կարենիսի (Գյումուշ) հանգստյան գոտի: Հանկարծ աչքովս ընկավ մոտակայքում գտնվող մի քարաշեն փոքրիկ կառույց և նրա վերևում նշմարվող մետաղե խաչ: Հետաքրքրասիրությունս զսպել չկարողացա. դժվարությամբ մոտեցա եկեղեցուն: Սարդոստայններով պատված վանդակի ճաղեր հիշեցնող փոքրիկ դուռը բացելով՝ մի պահ քարացա: Գորշ պատերը սարսուռ էին փոխանցում: Խորանի վերևի քարերը ցած էին գլորվել: Եթե դիմացի սեղանիկների վրա իրար մոտ շարված սրբապատկերները չլինեին, դժվար կլիներ կռահել, որ գտնվում եմ եկեղեցում: Սրբապատկերների կողքին դրված էր նաև Գարեգին Բ-ի լուսանկարը:

Ցավալի է: 5-րդ դարում կառուցված եկեղեցին եկել հասել է 21-րդ դար և գտնվում է անմխիթար վիճակում: Եթե անգամ մեկ բալանոց երկրաշարժ լինի տեղանքում, մոտ 1600 տարեկան եկեղեցին կհավասարվի հողին:

Պահպանվում է պետության կողմի՞ց: Իսկ ինչո՞ւ է նման սոսկալի վիճակում: Միգուցե նրա համար, որ «պահպանվում է» պետության կողմից:

]]> https://www.17.am/%d5%ba%d5%a1%d5%b0%d5%ba%d5%a1%d5%b6%d5%be%d5%b8%d6%82%d5%b4-%d5%a7-%d5%ba%d5%a5%d5%bf%d5%b8%d6%82%d5%a9%d5%b5%d5%a1%d5%b6-%d5%af%d5%b8%d5%b2%d5%b4%d5%ab%d6%81/feed/ 0 Ինչ-որ բան սխալ է https://www.17.am/%d5%ab%d5%b6%d5%b9-%d5%b8%d6%80-%d5%a2%d5%a1%d5%b6-%d5%bd%d5%ad%d5%a1%d5%ac-%d5%a7/ https://www.17.am/%d5%ab%d5%b6%d5%b9-%d5%b8%d6%80-%d5%a2%d5%a1%d5%b6-%d5%bd%d5%ad%d5%a1%d5%ac-%d5%a7/#comments Wed, 30 Aug 2017 11:22:19 +0000 http://www.17.am/?p=22550 Այսօր արթնացա մի տարօրինակ տագնապի զգացումով։ Ժամը ինն էր, բայց Լուսակերտը դեռ ընկղմված էր խավարի մեջ։ Արդեն ձանձրացնում էին ամառային արձակուրդները, պետք էր մի բան անել։ Շուտ հագնվեցի և դուրս եկա տանից։

Ամեն ինչ նույնն էր. նույնն էին մարդկանց դժգոհ հայացքները, որոնք տանել չեմ կարողանում, նույնն էին ապառիկների ու տոկոսների մեջ սուզված վաճառողների դեմքերը, որ խոստանում էին այլևս պարտքով ոչինչ չտալ, և, իհարկե, նույնն էր իմ Լուսակերտը՝ իր բազմաթիվ խնդիրներով։ Այստեղ ինձ համար ոչ մի արտասովոր բան էլ չկար։ Բայց սիրտս տագնապում էր։ Մտածում էի, թե երբ պետք է մեծանամ, հայտնի ու հարուստ դառնամ, որ կարողանամ այս խեղճ ու թշվառ ժողովրդին մի բանով օգնել։

Ինձ թվում էր, որ մի բան իր տեղում չէ, որ մի բան ներքուստ թաքնվել ու բոլորին ուզում է իրար խառնել։ Այս մտածմունքների մեջ ընկած չնկատեցի, թե ինչպես արևը սկսեց շողալ ու ժպիտը փայլեց դեմքիս։ Հասկացա, որ ինչ էլ լինի՝ լույսը միշտ հաղթելու է, կյանքը՝ շարունակվելու։ Բայց Սարոյանի խոսքը ասես իսկը ինձ համար լիներ. «Ինչ-որ տեղ ինչ-որ բան սխալ է»:

]]> https://www.17.am/%d5%ab%d5%b6%d5%b9-%d5%b8%d6%80-%d5%a2%d5%a1%d5%b6-%d5%bd%d5%ad%d5%a1%d5%ac-%d5%a7/feed/ 0