<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>17 &#187; Ռիմա Պետրոսյան</title>
	<atom:link href="https://www.17.am/author/e50885ecf057003a732845b087d6688e1bfeb5e4/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.17.am</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Sun, 10 May 2026 16:09:56 +0000</lastBuildDate>
	<language>hy-AM</language>
		<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
		<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.8.1</generator>
	<item>
		<title>Ըշտը, ըսպեսնա բաներ…</title>
		<link>https://www.17.am/%d5%a8%d5%b7%d5%bf%d5%a8-%d5%a8%d5%bd%d5%ba%d5%a5%d5%bd%d5%b6%d5%a1-%d5%a2%d5%a1%d5%b6%d5%a5%d6%80/</link>
		<comments>https://www.17.am/%d5%a8%d5%b7%d5%bf%d5%a8-%d5%a8%d5%bd%d5%ba%d5%a5%d5%bd%d5%b6%d5%a1-%d5%a2%d5%a1%d5%b6%d5%a5%d6%80/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 07 Jul 2014 13:09:56 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Ռիմա Պետրոսյան]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Ազատ տարածք]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.17.am/?p=1361</guid>
		<description><![CDATA[Ամենաշատը ինձ հուզում է այն, որ այսօր մարդկանց ոչինչ չի հուզում: Նրանք դարձել են անտարբեր, անսիրտ ու կարծես նրանց ներսում դատարկություն լինի: Այսօր, հատկապես մեր քաղաքում կյանք կարծես չլինի: Մարդիկ ապրում են միապաղաղ ու կյանքից հիասթափված: Անընդհատ բողոքում են իրենց կյանքից, բայց չեն գիտակցում, որ այս ամենը փորձություններ են, որոնց դեմ մենք պետք է դուրս [&#8230;]]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<div id="attachment_1355" style="width: 484px" class="wp-caption alignnone"><img class=" wp-image-1355   " alt="" src="http://mnn17.s3.amazonaws.com/mnn/wordpress/wp-content/uploads/2014/07/rimaJAhelutyun-1024x682.jpg" width="474" height="315" /><p class="wp-caption-text">Լուսանկարը՝ Արաքսյա Ալեքսանյանի</p></div>
<div>
<dl>
<dd>Ամենաշատը ինձ հուզում է այն, որ այսօր մարդկանց ոչինչ չի հուզում: Նրանք դարձել են անտարբեր, անսիրտ ու կարծես նրանց ներսում դատարկություն լինի: Այսօր, հատկապես մեր քաղաքում կյանք կարծես չլինի: Մարդիկ ապրում են միապաղաղ ու կյանքից հիասթափված: Անընդհատ բողոքում են իրենց կյանքից, բայց չեն գիտակցում, որ այս ամենը փորձություններ են, որոնց դեմ մենք պետք է դուրս գանք, պայքարենք, հավատանք մեր անհոգ ու պայծառ ապագային: Բացի դրանից, մեծահասակները գոնե պետք է խրախուսեն ու քաջալերեն վերջերս բավականին ակտիվացած երիտասարդությանը, ովքեր պայքարում են իրենց լավ ապագայի համար: Մեր քաղաքացիները շատ դժվարություններ են տեսել, բայց դա չի նշանակում, որ հուսահատ ու անտարբեր պետք է ապրեն երիտասարդները: Շատ հաճախ փողոցով քայլելիս ես ու իմ ընկերուհիները բարձր խոսում ենք ու ծիծաղում ու արդյունքում հանդիպում ենք մարդկանց դժգոհ դեմքերին ու լսում նմանատիպ արտահայտություններ. «Էս սերունդը&#8230;», «Ըբը սոնք տուն տանելու աղջիկնե՞ր են…», «Մեր թվերին ըսպես բաներ չկային&#8230;», «Գեդինը չեն մտնի&#8230;», «Ինչների վրա կուրխընան&#8230;» և այլն: Պետք է միշտ լավատես լինել ու հասկանալ, որ գիշերին միշտ հաջորդում է առավոտը և հավատա, որ Գյումրին  մոտ ապագայում կդառնա առաջվանը:</dd>
</dl>
</div>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>https://www.17.am/%d5%a8%d5%b7%d5%bf%d5%a8-%d5%a8%d5%bd%d5%ba%d5%a5%d5%bd%d5%b6%d5%a1-%d5%a2%d5%a1%d5%b6%d5%a5%d6%80/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>
