17 » Արեւիկ Մկրտչյան https://www.17.am Sat, 27 Sep 2025 09:21:21 +0000 hy-AM hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.8.1 Անտեսված տունը https://www.17.am/%d5%a1%d5%b6%d5%bf%d5%a5%d5%bd%d5%be%d5%a1%d5%ae-%d5%bf%d5%b8%d6%82%d5%b6%d5%a8/ https://www.17.am/%d5%a1%d5%b6%d5%bf%d5%a5%d5%bd%d5%be%d5%a1%d5%ae-%d5%bf%d5%b8%d6%82%d5%b6%d5%a8/#comments Wed, 15 Nov 2017 08:47:03 +0000 http://www.17.am/?p=24651

Տունը, որի մասին ուզում եմ պատմել, գտնվում է Շաղատ գյուղում: Այն տատիկի մայրիկի տունն է: Մեր տանը շատ էին խոսում, պատմում դրա մասին: Ես շատ էի ուզում գոնե մեկ անգամ տեսնել այն: Տատիկս ցավով է պատմում տան մասին, որովհետև ծնողները չկան, նա հենց այդ տանը կորցրեց իր քրոջը և եղբորը: Հիմա այն ավերակի է վերածվել: Ես շատ խնդրեցի հայրիկս, որ ինձ գոնե մեկ անգամ տանի այնտեղ:

Տանը դաս էի անում, երբ հայրիկս ասաց, որ գնում է Շաղատ: Ես անմիջապես վեր թռա տեղիցս և հայրիկիցս շուտ նստեցի մեքենան: Ճանապարհին ես մոմ գնեցի, որովհետև տատիկս ասել էր, որ այնտեղ մի փոքր մատուռ կա, որտեղ մոմ են վառում: Շուտով տեղ հասանք: Ես շատ մեծ ցավ ապրեցի, երբ տեսա փլված, քարուքանդ եղած, թալանված տունը: Տուն, որը գտնվում էր գետի ափին՝ փոքրիկ այգով, Լուսիկ տատիկի և նրա ամուսնու ձեռքով կառուցված փոքրիկ մատուռով: Ամուսինը Գերմանիայում պատերազմի վերջին օրը՝ մայիսի 9-ին, կորցրել էր ձեռքը: Այդ ամենն իմանալով՝ ես նույնիսկ սկսեցի մեղադրել տատիկիս և նրա եղբորը, որ իրենց հայրական տունը անտեր են թողել: Մի՞թե չէին կարող այնպես անել, որ տունը չքանդվեր: Մեկ էլ մտածում եմ, որ եթե ես եմ ցավ ապրում այդ ամենը տեսնելով, ի՞նչ է զգում տատիկս:

Ես հայրիկիս խնդրեցի, որ գոնե թեթևակի վերակառուցի այդ տունը: Նա ինձ խոստացավ կատարել խնդրանքս:

]]> https://www.17.am/%d5%a1%d5%b6%d5%bf%d5%a5%d5%bd%d5%be%d5%a1%d5%ae-%d5%bf%d5%b8%d6%82%d5%b6%d5%a8/feed/ 0 Մեզ շրջապատող աղբը https://www.17.am/%d5%b4%d5%a5%d5%a6-%d5%b7%d6%80%d5%bb%d5%a1%d5%ba%d5%a1%d5%bf%d5%b8%d5%b2-%d5%a1%d5%b2%d5%a2%d5%a8/ https://www.17.am/%d5%b4%d5%a5%d5%a6-%d5%b7%d6%80%d5%bb%d5%a1%d5%ba%d5%a1%d5%bf%d5%b8%d5%b2-%d5%a1%d5%b2%d5%a2%d5%a8/#comments Tue, 30 May 2017 09:47:40 +0000 http://www.17.am/?p=19806 Լուսանկարը՝ Արեւիկ Մկրտչյանի

Լուսանկարը՝ Արեւիկ Մկրտչյանի

Ամեն մի քայլափոխի աղբ է կուտակված:

Նույնիսկ Վարդան Զորավարի սրբատեղիում ամենուրեք աղբ է: Միթե՞ կարելի է ուտելիքի մնացորդը թողնել սրբատեղիում: Մեծ հիասթափություն եմ ապրում, երբ տեսնում եմ այդ ամենը: Այդպիսի մեծ եւ պատմական գյուղում ինչպիսին Անգեղակոթն է, չի կարելի այդպես վարվել:

Լուսանկարը՝ Արեւիկ Մկրտչյանի

Լուսանկարը՝ Արեւիկ Մկրտչյանի

Այդ հարցով կարող է եւ պարտավոր է զբաղվել գյուղի ղեկավարությունը:

Ինձ հուզող հարցերից մեկն էլ հենց սա է:

Ես շատ եմ մտածում այդ սրբավայրի համար: Այնտեղ ամեն ինչ ավերակի է վերածվել: Նայելով հասկանում եմ՝ ինչ ենք կորցնում:

Սյուները ծռված են, առաստաղը՝ քանդված:

Լուսանկարը՝ Արեւիկ Մկրտչյանի

Լուսանկարը՝ Արեւիկ Մկրտչյանի

Շատ ցավալի է տեսնել սրբավայրն այդ վիճակում: Ինձ շատ է հուզում, թե ինչ ճակատագիր կունենա այդ սրբատեղին: Ես շատ կուզենայի համայնքի ղեկավարությունը եւ ժողովուրդը համախմբված վերանորոգեն ու մաքրեն:

Այստեղ կան նաեւ ջրհոր, որտեղից մարդիկ ջուր են խմում՝ ասելով, որ այդ ջուրը սուրբ ջուր է:

Ասում են՝ նաեւ սրբավայրում թաղված են Վարդան զորավարի մասունքներից:

]]> https://www.17.am/%d5%b4%d5%a5%d5%a6-%d5%b7%d6%80%d5%bb%d5%a1%d5%ba%d5%a1%d5%bf%d5%b8%d5%b2-%d5%a1%d5%b2%d5%a2%d5%a8/feed/ 0