Լուսանկարը` Արտյոմ Մամյանի

Կողբը թանգարան է բաց երկնքի տակ

Գիտեք՝ մեր Կողբ գյուղում, երբ ինչ-որ մեկը զուգարանի փոսը փորելու ժամանակ ինչ-որ սենյակ է գտնում և լիքը կավե կտորտանքներ, դա չի կարող ինձ անտարբեր թողնել, առավել ևս, որ այդ ամենը գտնվում է իմ ընկերոջ տան բակում:

Բայց սա դեռ սկիզբն է, երկու օր հետո Դավիթը՝ իմ ընկերը, ասում է ինձ, որ համայնքապետարանից համապատասխան մասնագետները զննելով տարածքը՝ որոշում են կայացրել արգելել Դավիթենց շարունակել այդտեղ աշխատել և խորհուրդ են տվել ուրիշ տեղ փոս փորել։ Բնական է, նրանք որոշել են նոր փոս փորել, բայց փորելով ընդամենը 1,5մ՝ գտել են 4 հատ կավե կուժ՝ տարբեր չափերի, մարդու գերեզման, 3 ոսկոր և քարե զարդեր:

Իմանալով այս ամենը՝ ես չէի կարող նստել տաք բազմոցին ու սպասել նորությունների, և որոշեցի ինքս գնալ, տեսնել ու նկարել այդ ամենը:

Նկարելուց հետո իմացա, որ տան հետևում նրանք կարտոֆիլը ցանելու տեղը մեծացնելու ժամանակ նույնպես գտել են կավե կտորտանքներ և իհարկե, դա նույնպես նկարեցի:

Ես ուղղակի ապշեցի՝ իմ աչքերով տեսնելով այդ ամենը, հուսով եմ՝ ես կարողացել եմ փոխանցել ֆոտոշարքում:

Կյանքը սև ու սպիտակի մեջ (մաս 2)

Քաղաքի գույները

Խայտաբղետ Երևան

Գարուն, սեր, սիրելի դեմքեր

Լուսանկարը` Անուշ Մուրադյանի

Վանաձոր

Լուսանկարը` Սեդա Մխիթարյանի

Գարունը տեղ չի հասել